Luka.
3.
Tani në vitin e pesëmbëdhjetë të mbretërimit të Tiberit Cezar, kur Ponc Pilati ishte qeveritari i Judesë, Herodi tetrarku i Galilesë, i vëllai, Filipi, tetrarku i Itureas dhe i krahinës së Trakonitidës dhe Lizania tetrarku i Abilenës, 
nën kryepriftërinjtë Ana dhe Kajfa, fjala e Perëndisë iu drejtua Gjonit, birit të Zakarias, në shkretëtirë. 
Atëherë ai e përshkoi gjithë krahinën përreth Jordanit, duke predikuar një pagëzim pendimi për faljen e mëkateve, 
ashtu siç është shkruar në librin e fjalëve të profetit Isaia, që thotë: “Ja zëri i njërit që bërtet në shkretirë: Përgatitni udhën e Zotit, drejtoni shtigjet e tij! 
Çdo luginë të jetë e mbushur dhe çdo mal e kodër të jetë sheshuar; vendet dredha-dredha të drejtohen dhe rrugët e vështira të sheshohen 
dhe çdo mish do të shohë shpëtimin e Perëndisë”. 
Ai, pra, u thoshte turmave që shkonin të pagëzoheshin prej tij: “Pjellë nepërkash, kush ju ka mesuar t’i arratiseni zemërimit që po vjen? 
Bëni, pra, fryte të denja pendimi dhe mos filloni të thoni brenda jush: “Ne kemi Abrahamin për Atë”, sepse unë po ju them se Perëndia mund t’i nxjerrë fëmijë Abrahamit edhe nga këta gurë. 
Tashmë sëpata u vu në rrënjë të pemëve; çdo pemë që nuk jep fryt të mirë do të pritet dhe do të hidhet në zjarr”. 
Dhe turmat e pyesnin, duke thënë: “Dhe ne, pra, ç’të bëjmë?”. 
Atëherë ai, duke përgjigjur, u tha atyre: “Ai që ka dy tunika le t’i ndajë me atë që s’ka, dhe ai që ka të hajë le të veprojë po kështu”. 
Tani erdhën edhe disa tagrambledhës që të pagëzohen dhe e pyetën: “Mësues, ç’duhet të bëjmë?”. 
Dhe ai u tha atyre: “Mos vilni asgjë më tepër nga sa ju është urdhëruar”. 
Edhe ushtarët e pyetën duke thënë: “Dhe ne, ç’duhet të bëjmë?”. Dhe ai u tha atyre: “Mos i bëni shantazh asnjeriu, mos i bëni akuza të rreme kurrkujt dhe jini të kënaqur me pagën tuaj!”. 
Dhe populli ishte në pritje dhe të gjithë pyesnin në zemrat e veta nëse Gjoni ishte Krishti vetë. 
Gjoni u përgjigj duke u thënë të gjithëve: “Unë ju pagëzoj me ujë; por vjen ai që është më i fortë nga unë, të cilit unë nuk jam i denjë as t’ia zgjidh lidhëset e sandaleve; ai do t’ju pagëzojë me Frymën e Shenjtë dhe me zjarr. 
Ai mban në dorë lopatën e vet, për ta pastruar krejt lëmin e vet dhe për të mbledhur grurin në hambarin e tij, por bykun do ta djegë me zjarr që nuk shuhet”. 
Kështu ai e ungjillizonte popullin duke e këshilluar me shumë mënyra të tjera. 
Por Herodi, tetraku, mbasi u qortua prej tij për shkak të Herodiadës, gruas së vëllait të tij Filipit, dhe për të gjitha mbrapshtitë që ai kishte kryer, 
U shtoi të gjitha të tjerave edhe këtë, domethënë e futi Gjonin në burg. 
Tani, si u pagëzua gjithë populli, edhe Jezusi u pagëzua; dhe ndërsa po lutej, qielli u hap 
dhe Fryma e Shenjtë zbriti mbi të, në trajtën trupore si të pëllumbit, dhe nga qielli erdhi një zë, që thoshte: “Ti je Biri im i dashur, në ty unë jam kënaqur!”. 
Dhe Jezusi ishte rreth tridhjetë vjeç; dhe e pandehnin se ishte bir i Jozefit, bir i Elit; 
bir i Mathatit, bir i Levit, bir i Melkit, bir i Janas, bir i Jozefit; 
bir i Matathias, bir i Amosit, bir i Naumit, bir i Eslit, bir i Nagait; 
bir i Maathit, bir i Matathias, bir i Semeit, bir i Jozefit, bir i Judës; 
bir i Joannas, bir i Resas, bir i Zorobabelit, bir i Salatielit, bir i Nerit; 
bir i Melkit, bir i Adit, bir i Kosamit, bir i Elmodamit, bir i Erit; 
bir i Joseut, bir i Eliezerit, bir i Iorimit, bir i Mathatit, bir i Levit; 
bir i Simeonit, bir i Judës, bir i Jozefit, bir i Jonanit, bir i Eliakimit; 
bir i Meleas, bir i Menas, bir i Matathas, bir i Natanit, bir i Davidit; 
bir i Jeseut, bir i Obedit, bir i Boozit, bir i Salmonit, bir i Naasonit; 
bir i Aminadabit, bir i Aramit, bir i Esromit, bir i Faresit, bir i Judës; 
bir i Jakobit, bir i Isakut, bir i Abrahamit, bir i Tares, bir i Nakorit; 
bir i Serukut, bir i Ragaut, bir i Pelekut, bir i Eberit, bir i Selës; 
bir i Kainanit, bir i Arfaksadit, bir i Semit, bir i Noeut, bir i Lamekut; 
bir i Mathusalës, bir i Enokut, bir i Jaredit, bir i Mahalaleelit, bir i Kainanit; 
bir i Enosit, bir i Setit, bir i Adamit, i Perëndisë. 
