Fjalët e urta.
12.
Kush e do korrigjimin do diturinë, por ai që e urren kritikën është budalla. 
Njeriu i mirë gëzon përkrahjen e Zotit, por ky do të dënojë njeriun që sajon plane të këqija. 
Njeriu nuk bëhet i qëndrueshëm me pabesinë, por rrënja e të drejtëve nuk do të lëvizet kurrë. 
Gruaja e virtytshme është kurora e burrit të saj, por ajo që e turpëron është si një krimb në kockat e tij. 
Mendimet e të drejtëve janë drejtësia, por synimet e të pabesëve janë mashtrimi. 
Fjalët e të pabesëve rrinë në pritë për të derdhur gjak, por goja e njerëzve të drejtë do t’i çlirojë. 
Të pabesët janë përmbysur dhe nuk janë më, por shtëpia e të drejtëve do të mbetet më këmbë. 
Një njeri lëvdohet për gjykimin e tij, por ai që ka një zemër të çoroditur do të përçmohet. 
Éshtë më mirë të të çmojnë pak dhe të kesh një shërbëtor, se sa të të nderojnë dhe të mos kesh bukë. 
I drejti kujdeset për jetën e bagëtisë së tij, por të përbrendshmet e të pabesëve janë mizore. 
Kush punon tokën e tij do të ngopet me bukë, por ai që shkon pas kotësive është pa mend. 
I pabesi dëshiron gjahun e njerëzve të këqij, por rrënja e të drejtëve sjell fryt. 
Njeriu i keq kapet në kurthin e mëkatit të buzëve të tij, por i drejti do t’i shpëtojë fatkeqësisë. 
Njeriu do të ngopet me të mira për frytin e gojës së tij, dhe secili do të marrë shpërblimin simbas veprës së duarve të tij. 
Rruga e budallait është e drejtë para syve të tij, por ai që dëgjon këshillat është i urtë. 
Budallai e tregon menjëherë pezmatimin e tij, por njeriu i matur e fsheh turpin. 
Ai që thotë të vërtetën shpall atë që është e drejtë, por dëshmitari i rremë thotë mashtrime. 
Kush flet pa mend është si ai që shpon me shpatë, por gjuha e të urtëve sjell shërim. 
Buza që thotë të vërtetën, do të bëhet e qëndrueshme përjetë, por gjuha që gënjen zgjat vetëm një çast. 
Mashtrimi është në zemrën e atyre që kurdisin të keqen, por për ata që këshillojnë paqen ka gëzim. 
Asnjë e keqe nuk do t’i ndodhë të drejtit, por të pabesët do të kenë plot telashe. 
Buzët gënjeshtare janë të neveritshme për Zotin, por ata që veprojnë me çiltërsi i pëlqejnë atij. 
Njeriu i matur e fsheh diturinë e tij, por zemra e budallenjve shpall budallallëkun e tyre. 
Dora e njeriut të kujdeshëm do të sundojë, por dora e përtacëve do t’i nënshtrohet punës së detyrueshme. 
Shqetësimi në zemrën e njeriut e rrëzon atë, por një fjalë e mirë e gëzon atë. 
I drejti e zgjedh me kujdes shokun e tij, por rruga e të pabesëve i bën që të humbasin. 
Përtaci nuk e pjek gjahun e tij, por kujdesi për njeriun është një pasuri e çmueshme. 
Mbi shtegun e drejtësisë ka jetë, dhe mbi këtë shteg nuk ka vdekje. 
