Fjalët e urta.
11.
Peshorja e pasaktë është e neveritshme për Zotin, por peshimi i saktë i pëlqen. 
Kur vjen kryelartësia, vjen edhe turpi; por dituria është me njerëzit e thjeshtë. 
Njerëzit e drejtë udhëhiqen nga ndershmëria, por ligësia e të pabesëve do t’i shkatërrojë këta. 
Pasuritë nuk sjellin dobi ditën e zemërimit, por drejtësia të shpëton nga vdekja. 
Drejtësia e njeriut të ndershëm i hap rrugën, por i pabesi bie për shkak të paudhësisë së tij. 
Drejtësia e njerëzve të drejtë i çliron këta, por njerëzit e pabesë do të kapen nga vetë ligësia e tyre. 
Kur vdes një i pabesë, shpresa e tij humb dhe shpresa e njerëzve të padrejtë davaritet. 
I drejti çlirohet nga fatkeqësia, por i pabesi i zë vendin. 
Me gojën e tij hipokriti shkatërron të afërmin e tij, por të drejtët çlirohen për shkak të dijes së tyre. 
Kur të drejtët begatohen, qyteti gëzohet; por kur vdesin të pabesët, dëgjohen britma gëzimi. 
Nga bekimi i njerëzve të drejtë qyteti ngrihet, por goja e të pafeve e çon në shkatërrim. 
Kush e përbuz të afërmin e tij nuk ka mend, por njeriu i matur hesht. 
Kush shkon rreth e qark duke përfolur, nxjerr sekretet, por ai që ka një shpirt besnik i fsheh ato. 
Pa një udhëheqje të urtë populli bie, por gjen shpëtim në numrin e madh të këshilltarëve. 
Kush bëhet garant për një të huaj do të pësojë dëmet e këtij veprimi, por ai që refuzon të japë dorën si garant është i sigurt. 
Gruaja e bukur fiton lavdinë dhe njerëzit e dhunshëm grumbullojnë pasuri. 
Njeriu i mëshirshëm i bën të mirë vetes, kurse njeriu mizor mundon mishin e tij. 
I pabesi realizon një fitim të rremë, por ai që mbjell drejtësi do të ketë një shpërblim të sigurt. 
Ashtu si drejtësia të çon në jetë, kështu ai që shkon pas të keqes gjen vdekjen. 
Të çoroditurit nga zemra janë të neveritur për Zotin, por ata që janë të ndershëm në sjelljen e tyre pëlqehen nga ai. 
Edhe kur i shtrëngon dorën një tjetri për një besëlidhje, njeriu i keq nuk do të mbetet i pandëshkuar, por pasardhësit e të drejtëve do të shpëtojnë. 
Si një unazë ari në feçkën e një derri, kështu është një grua e bukur që nuk ka mend. 
Dëshira e të drejtëve është vetëm e mira, por shpresa e të pabesëve është zemërimi. 
Ka nga ata që shkapërderdhin bujari dhe bëhen më të pasur, dhe ka nga ata që kursejnë më tepër se duhet dhe bëhen gjithnjë e më të varfër. 
Njeriu bujar do të pasurohet dhe ai që vadit do të vaditet gjithashtu. 
Populli mallkon atë që nuk pranon të japë grurin, por bekimi bie mbi kokën e atij që e shet. 
Kush kërkon me zell të mirën fiton dashamirësinë, por ai që kërkon të keqen, kjo do t’i bjerë mbi të. 
Kush ka besim në pasuritë e tij do të rrëzohet, por të drejtët do të çelin si gjethe. 
Ai që bën rrëmujë në shtëpinë e vet do të trashëgojë erën, dhe budallai do të jetë shërbëtori i atij që është i urtë nga zemra. 
Fryti i të drejtit është një dru i jetës, dhe ai që shtie në dorë shpirtërat është i urtë. 
Ja, i drejti merr shpërblimin mbi tokë, e aq më tepër i pabesi dhe mëkatari! 
