Fjalët e urta.
10.
Fjalët e urta të Salomonit. Një fëmijë e urtë e gëzon të atin, por një fëmijë budalla i shkakton vuajtje nënes së vet. 
Thesaret e padrejtësisë nuk japin dobi, por drejtësia të çliron nga vdekja. 
Zoti nuk do të lejojë që i drejti të vuajë nga uria, por hedh poshtë dëshirën e të pabesëve. 
Kush punon me dorë përtace varfërohet, por dora e njerëzve të zellshëm të bën të pasurohesh. 
Ai që mbledh gjatë verës është një bir i matur, por ai që fle në kohën e korrjeve është një bir që të mbulon me turp. 
Ka bekime mbi kokën e të drejtit, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve. 
Kujtimi i të drejtit është në bekim, por emri i të pabesit do të kalbet. 
Zemërurti i pranon urdhërimet, por fjalamani budalla do të rrëzohet. 
Ai që ecën në ndershmëri ecën i sigurt, por ai që ndjek rrugë dredharake ka për t’u zbuluar. 
Kush e shkel syrin shkakton vuajtje, por fjalamani budalla do të rrëzohet. 
Goja e të drejtit është një burim jete, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve. 
Urrejtja shkakton grindje, por dashuria mbulon të gjitha fajet. 
Dituria gjendet mbi buzët e atyre që kanë mendje, por shkopi është për kurrizin e atyre që nuk kanë mend. 
Të urtët grumbullojnë njohuri, por goja e budallait është një shkatërrim i shpejtë. 
Begatia e të pasurit është qyteti i tij i fortë; shkatërrimi i të varfërit është varfëria e tyre. 
Puna e të drejtit i shërben jetës, fitimi i të pabesit mëkatit. 
Kush ruan mësimet është në rrugën e jetës; por kush nuk pranon kritikën humb. 
Kush e maskon urrejtjen ka buzë gënjeshtare dhe ai që përhap shpifje është budalla. 
Në fjalët e shumta faji nuk mungon, por ai që i frenon buzët e tij është i urtë. 
Gjuha e të drejtit është argjend i zgjedhur, por zemra e të pabesëve vlen pak. 
Buzët e të drejtit ushqejnë mjaft njerëz, por budallenjtë vdesin sepse nuk kanë mend. 
Bekimi i Zotit pasuron dhe ai nuk shton asnjë vuajtje. 
Kryerja e një kobi për budallanë është si një zbavitje; kështu është dituria për njeriun që ka mend. 
Të pabesit i ndodh ajo nga e cila trembet, por njerëzve të drejtë u jepet ajo që dëshirojnë. 
Kur kalon furtuna, i pabesi nuk është më, por i drejti ka një themel të përjetshëm. 
Ashtu si uthulla për dhëmbët dhe tymi për sytë, kështu është dembeli për ata që e dërgojnë. 
Frika e Zotit i zgjat ditët, por vitet e të pabesit do të shkurtohen. 
Shpresa e të drejtëve është gëzimi, por pritja e të pabesëve do të zhduket. 
Rruga e Zotit është një kala për njeriun e ndershëm, por është shkatërrim për ata që kryejnë padrejtësi. 
I drejti nuk do të lëvizet kurrë, por të pabesët nuk do të banojnë në tokë. 
Goja e të drejtit prodhon dituri, por gjuha e çoroditur do të pritet. 
Buzët e të drejtit njohin atë që është e pranueshme; por goja e të pabesëve njeh vetëm gjëra të çoroditura. 
