Fjalët e urta.
14.
Gruaja e urtë ndërton shtëpinë e saj, por budallaqja e shkatërron me duart e veta. 
Kush ecën në drejtësinë e tij ka frikë nga Zoti, por ai që çoroditet në rrugët e tij e përçmon atë. 
Në gojën e budallait gjejmë farën e kryelartësisë, por të urtët e ruajnë gojën e tyre. 
Aty ku nuk ka qe grazhdi është bosh, por bollëku i korrjes qëndron në forcën e kaut. 
Dëshmitari i ndershëm nuk gënjen, por dëshmitari i rremë thotë gënjeshtra. 
Tallësi kërkon diturinë dhe nuk e gjen, por dija është një gjë e lehtë për atë që ka mend. 
Largohu nga njeriu budalla sepse nuk do të gjesh dituri mbi buzët e tij. 
Dituria e njeriut të matur qëndron në të dalluarit e rrugës së tij, por marrëzia e budallenjve është mashtrim. 
Budallenjtë qeshin me mëkatin, por midis njerëzve të drejtë është falja. 
Zemra njeh trishtimin e vet, por një i huaj nuk mund të marrë pjesë në gëzimin e saj. 
Shtëpia e të pabesëve do të shkatërrohet, por çadra e njerëzve të drejtë do të lulëzojë. 
Éshtë një rrugë që njeriut i duket e drejtë, por në fund ajo të nxjerr në rrugët e vdekjes. 
Edhe kur qesh, zemra mund të jetë e pikëlluar, dhe vetë gëzimi mund të përfundojë në vuajtje. 
Zemërpërdali do të ngopet me rrugët e tij, dhe njeriu i mirë do të ngopet me frytet e tij. 
Budallai i beson çdo fjale, por njeriu i matur tregon kujdes të veçantë për hapat e tij. 
Njeriu i urtë i trëmbet së keqes dhe largohet prej saj, por budallai zemërohet dhe është fodull. 
Ai që zemërohet me lehtësi kryen marrëzi dhe njeriu që ka qëllime të këqija është i urryer. 
Teveqelit e trashëgojnë budallallëkun, por njerëzit e matur kurorëzohen me dije. 
Njerëzit e këqij do të përkulen përpara njerëzve të mirë dhe të pabesët në portat e të drejtëve. 
Të varfërin e urren vetë miku i tij, por i pasuri ka shumë miklues. 
Kush përçmon të afërmin e vet, mëkaton, por ai që ka mëshirë për të varfërit është i lumtur. 
A nuk devijojnë, vallë nga rruga e drejtë ata që kurdisin të keqen? Por ata që mendojnë të mirën kanë për të gjetur mirësi dhe të vërtetën. 
Në çdo mundim ka një fitim, por fjalët e kota çojnë vetëm në varfëri. 
Kurora e njerëzve të urtë është pasuria e tyre, por marrëzia e budallenjve është marrëzi. 
Një dëshmitar që thotë të vërtetën shpëton jetën e njerëzve, por një dëshmitar i rremë thotë gënjeshtra. 
Në frikën e Zotit gjendet një siguri e madhe, dhe bijtë e tij do të kenë një vend strehimi. 
Frika e Zotit është një burim jete, që i shmang leqet e vdekjes. 
Lavdia e mbretit qëndron në turmën e popullit, por shkatërrimi i princit qëndron në mungesën e njerëzve. 
Kush është i ngadalshëm në zemërim është shumë i matur, por ai që rrëmbehet me lehtësi vë në dukje marrëzinë e tij. 
Një zemër e shëndoshë është jetë për trupin, por lakmia është krimbi brejtës i kockave. 
Kush shtyp të varfërin fyen rëndë atë që e ka bërë, por ai që ka mëshirë për nevojtarin e nderon atë. 
I pabesi përmbyset nga vetë ligësia e tij, por i drejti ka shpresë në vetë vdekjen e tij. 
Dituria prehet në zemrën e atij që ka mend, por ajo që është në zemrën e budallenjve merret vesh. 
Drejtësia e larton një komb, por mëkati është turpi i popujve. 
Dashamirësia e mbretit është për shërbëtorin që vepron me urtësi, por zemërimi i tij është kundër atij që sillet me paturpësi. 
