Psalmet.
22.
Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur? Pse më rri kaq larg dhe nuk vjen të më çlirosh, duke dëgjuar fjalët e ofshamës sime? 
O Perëndia im, unë bërtas ditën, por ti nuk përgjigjesh, edhe natën unë nuk rri në heshtje. 
Megjithatë ti je i Shenjti, që banon në lëvdimet e Izraelit. 
Etërit tonë kanë pasur besim te ti; kanë pasur besim te ti dhe ti i ke çliruar. 
Të klithën ty dhe u çliruan; patën besim te ti dhe nuk u zhgënjyen. 
Por unë jam një krimb dhe jo një njeri; turpi i njerëzve dhe përçmimi i popullit. 
Tërë ata që më shohin më përqeshin, zgjatin buzën dhe tundin kokën, 
duke thënë: “Ai i ka besuar Zotiit; le ta çlirojë, pra, ta ndihmojë, mbasi e do”. 
Me siguri ti je ai që më nxori nga barku i nënes; bëre që të kem besim te ti qysh nga koha kur pushoja mbi sisët e nënes sime. 
Unë u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Perëndia im qysh nga barku i nënes sime. 
Mos u largo nga unë, sepse ankthi është i afërt, dhe nuk ka asnjë që të më ndihmojë. 
Dema të mëdhenj më kanë rrethuar, dema të fuqishëm të Bashanit më rrinë përqark; 
ata hapin gojën e tyre kundër meje, si një luan grabitqar që vrumbullit. 
Më derdhin si ujë dhe tërë kockat e mia janë të ndrydhura; zemra ime është si dylli që shkrihet në mes të zorrëve të mia. 
Forca ime është tharë si një enë balte dhe gjuha ime është ngjitur te qiellza; ti më ke vënë në pluhurin e vdekjes. 
Sepse qentë më kanë rrethuar, një grup keqbërësish më rri rrotull; më kanë shpuar duart dhe këmbët. 
Unë mund t’i numëroj gjithë kockat e mia; ato më shikojnë dhe më këqyrin. 
Ndajnë midis tyre rrobat e mia dhe hedhin në short tunikën time. 
Por ti, o Zot, mos u largo; ti që je forca ime, nxito të më ndihmosh. 
Çliroje jetën time nga shpata, jetën time të vetme nga këmba e qenit. 
Shpëtomë nga gryka e luanit dhe nga brirët e buajve. Ti m’u përgjigje. 
Unë do t’u njoftoj emrin tënd vëllezërve të mi, do të të lëvdoj në mes të kuvendit. 
Ju që keni frikë nga Zoti, lëvdojeni; dhe ju të gjithë, pasardhës të Jakobit, përlëvdojeni; dhe ju të gjithë, o fis i Izraelit, kini frikë nga ai. 
Sepse ai nuk ka përçmuar as nuk ka hedhur poshtë vuajtjen e të pikëlluarit, dhe nuk i ka fshehur fytyrën e tij; por kur i ka klithur atij, ai e ka kënaqur. 
Shkaku i lëvdimit tim në kuvendin e madh je ti; unë do t’i plotësoj zotimet e mia në prani të të gjithë atyre që kanë frikë nga ti. 
Nevojtarët do të hanë dhe do të ngopen; ata që kërkojnë Zotin do ta lëvdojnë; zemra juaj do të jetojë përjetë. 
Të gjitha skajet e tokës do ta mbajnë mend Zotin dhe do të kthehen tek ai; dhe të gjitha familjet e kombeve do të adhurojnë përpara teje. 
Sepse Zotit i përket mbretëria dhe ai sundon mbi kombet. 
Gjithë të pasurit e dheut do të hanë dhe do të të adhurojnë; të gjithë ata që zbresin në pluhur dhe që nuk arrijnë të mbahen gjallë do të përkulen para teje. 
Pasardhësit do t’i shërbejnë; do t’i flitet për Zotin brezit të ardhshëm. 
Ata do të vijnë dhe do t’i shpallin drejtësinë e tij një populli që nuk ka lindur akoma, dhe që ai vetë e ka krijuar. 
