Psalmet.
63.
O Perëndi, ti je Perëndia im, unë të kërkoj në mëngjes; shpirti im është i etur për ty; ty të dëshiron mishi im në tokë të thatë dhe të djegur, pa ujë. 
Kështu të admirova në shenjtërore, duke soditur forcën tënde dhe lavdinë tënde. 
Me qenë se mirësia jote vlen më tepër se jeta, buzët e mia do të të lëvdojnë. 
Kështu do të të bekoj deri sa të jetoj dhe në emrin tënd do të ngre duart e mia. 
Shpirti im do të ngopet si të kishte ngrënë palcë dhe dhjamë, dhe goja ime do të të lëvdojë me buzë të gëzuara. 
Të kujtoj në shtratin tim, të mendoj kur rri zgjuar natën. 
Duke qenë se ti ke qenë ndihma ime, unë këndoj tërë gëzim në hijen e krahëve të tu. 
Shpirti im mbahet ngushtë te ti; dora jote e djathtë më mban. 
Por ata që kërkojnë jetën time për ta shkatërruar, do të zbresin në pjesët më të ulta të tokës. 
Ata do t’i dorëzohen pushtetit të shpatës dhe do të bëhen pre e çakejve. 
Por mbreti do të gëzohet te Perëndia; kushdo që betohet për të do të përlëvdohet, sepse goja e gënjeshtrave do të detyrohet të mbyllet. 
