Psalmet.
109.
O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht, 
sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare; 
më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak. 
Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes. 
Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje. 
Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij. 
Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat. 
Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij. 
Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve. 
U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara. 
Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij. 
Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij. 
U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë. 
U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë. 
U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre. 
Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t’u shkaktonte vdekjen. 
Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij. 
Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij; 
Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë. 
Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje. 
Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde, 
sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje. 
Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec. 
Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit. 
Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën. 
Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde, 
dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë. 
Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet. 
U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel, 
Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe, 
sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje. 
