Psalmet.
60.
O Perëndi, ti na ke prapsur, na ke shpërndarë, je zemëruar; tani na rivendos. 
Ti ke bërë që të dridhet toka, e ke çarë; shëro thyerjet e saj, sepse ajo lëkundet. 
Ti e ke ngarkuar popullin tënd me gjëra të rënda; na ke dhënë të pimë verë që të trullos. 
Por tani u ke dhënë atyre që të kanë frikë një flamur, që ta ngrenë në favor të së vërtetës. (Sela) 
Shpëto me dorën tënde të djathtë dhe përgjigjmu, me qëllim që ata që ti i do të çlirohen. 
Perëndia ka folur në shenjtërinë e tij: “Unë do të triumfoj, do të ndaj Sikemin dhe do të mas luginën e Sukothit. 
Imi është Galaadi, imi është Manasi, Efraimi është forca e kokës sime, Juda është ligjëvënësi im; 
Moabi është legeni në të cilin lahem; mbi Edomin do të hedh sandalin tim; mbi Filistejtë do të ngre britma fitoreje”. 
Kush do të më çojë në qytetin e fortë? Kush do të më çojë deri në Edom? 
A nuk do të jesh pikërisht ti, o Perëndi, që na ke prapsur? Nuk do të dalësh më, o Perëndi, me ushtritë tona? 
Na ndihmo kundër armikut, sepse është e kotë ndihma e njeriut. 
Me Perëndinë do të kryejmë trimëri, dhe ai do të shkelë armiqtë tanë. 
