ZƏBUR.
103.
Davudun məzmuru. Rəbbə alqış et, ey könlüm, Ey bütün varlığım, Onun müqəddəs adına alqış et! 
Rəbbə alqış et, ey könlüm, Unutma etdiyi yaxşılıqları: 
Odur bütün təqsirlərini əfv edən, Bütün xəstəliklərinə şəfa verən. 
Odur həyatını məzara düşməkdən qurtaran, Məhəbbətin, mərhəmətin tacını başına qoyan. 
Odur ömür boyu səni bərəkəti ilə doyduran, Səni təzələyib gənc, gümrah qartala oxşadan. 
Rəbb bütün miskinlər üçün Haqq və ədalət edir. 
Yollarını Musaya, Əməllərini İsrail övladlarına göstərib. 
Rəbb rəhmli və lütfkardır, Hədsiz səbirli və bol məhəbbətlidir. 
Həmişə töhmətləndirməz, Qəzəbi sonsuza qədər sürməz. 
Bizimlə günahlarımıza görə davranmaz, Təqsirlərimizin əvəzini çıxmaz. 
Çünki göylər yerdən nə qədər ucadırsa, Ondan qorxanlara olan məhəbbəti o qədər böyükdür. 
Nə qədər şərq qərbdən uzaqdırsa, Qanunsuzluqlarımızı bizdən o qədər uzaqlaşdırıb. 
Ata övladlarına rəhm etdiyi kimi Rəbb də Ondan qorxanlara elə rəhm edir. 
Çünki necə yarandığımızı bilir, Torpaqdan düzəlməyimizi unutmur. 
İnsanınsa ömrü bir ota oxşar, Çəmən gülləri kimi çiçək açar, 
Üstündən yel əsərkən yox olur, Yerində izi belə, qalmır. 
Rəbbin isə Ondan qorxanlara olan məhəbbəti, Onların övladlarına olan salehliyi Əzəldən var, bu əbədi qalacaq. 
Onun əhdinə vəfa edənlərə bunları göstərir, Qayda-qanunlarını yerinə yetirənləri unutmur. 
Rəbb taxtını göylərdə qurub, Hər yerdə hökmranlıq edir. 
Rəbbə alqış edin, ey Onun mələkləri, Ey Onun sözünə baxıb icra edən qüdrətli igidlər! 
Rəbbə alqış edin, ey səmanın bütün orduları, İradəsini yerinə yetirən xidmətçiləri! 
Rəbbə alqış edin, ey Onun yaratdıqları, Ey Onun hökm etdiyi yer üzərində olan bütün varlıqlar! Rəbbə alqış et, ey könlüm! 
