ƏYYUB.
12.
Əyyub belə cavab verdi: 
«Yəqin ki siz özünüzü xalq içində müdrik sanırsınız, Siz öləndə hikmət də öləcək. 
Sizin qədər mənim də ağlım var, Sizdən geri qalmıram. Bu cür şeyləri kim bilmir? 
Mən dostlarımın gülüş hədəfi olmuşam, Vaxtı ilə Allaha yalvaranda mən də cavab almışam, Amma indi bir saleh, bir kamil insan gülünc olub. 
Dərdsizlər bəlanı boş bir şey sanır, Büdrəyənlər üçün bəla hazır dayanır. 
Soyğunçuların çadırlarında rahatlıq var, Allahı qəzəbləndirənlər əmin-amanlıqdadır, Axı onlar Allaha yox, öz qollarına arxalanır. 
Gəl heyvanlardan soruş, qoy sənə bildirsin, Qoy göydəki quşlar sənə desin, 
Torpağa de, qoy o sənə bildirsin, Dənizdəki balıqlardan soruş, sənə məlumat versin. 
Bunlardan hansı biri bilmir ki, Bunu Rəbbin əli edib? 
Hər yaratdığının canı Onun əlindədir, Bütün insanların nəfəsi Onun əlindədir. 
Yeməyin dadını damaq hiss etdiyi kimi Qulaq da sözləri sınaqdan keçirməzmi? 
Ağsaqqalların hikməti var, Uzunömürlülər dünyagörmüş olar. 
Hikmət və qüdrət Allahdandır, O, nəsihət və dərrakə verir. 
Onun yıxdığı bərpa olunmaz, Onun həbs etdiyi insan azad olmaz. 
Suları kəsərsə, quraqlıq olar, Suları buraxsa, dünyanı sel aparar. 
Qüdrət və hikmət Onundur, Aldadan da, aldanan da Onundur 
Məsləhətçiləri talana məruz qoyar, Hakimləri axmaqlaşdırar. 
Padşahların bağladığı bağı açar, Bellərinə qurşaq salar. 
Kahinləri talana məruz qoyar, Mətinləri də devirər. 
Etibarlı məsləhətçiləri susdurar, Ağsaqqalların ağlını alar. 
Əsilzadələrin üstünə rüsvayçılıq yağdırar, Güclülərin qurşaqlarını çıxarar. 
Qaranlığın dərin sirlərini açar, Ölüm kölgəsini aydınlığa çıxarar. 
Millətləri çoxaldar, millətləri yox edər, Millətləri artırar, millətləri sürgün edər. 
Dünyanın başçılarının ağlını başından alar, Yolu-izi məlum olmayan çöllərdə dolandırar. 
Qaranlıqda əl sürtə-sürtə yeriyərlər, Onları sərxoş kimi aşa-aşa gəzdirər. 
