ГАЛЯТАЎ.
6.
Браты! калі і дапусьціць чалавек якую пагрэшнасьць, вы, духоўныя, папраўляйце такога ў духу лагоды, зважаючы кожны на сябе, каб ня дацца спакусе. 
Насеце цяжары адно аднаго, і такім чынам выканаеце закон Хрыстовы. 
Бо хто лічыць, што ён нешта такое, калі ён нішто, той ашуквае самога сябе. 
Кожны няхай правярае сваю дзею, і тады мецьме пахвалу толькі ў сабе, а ня ў іншым, 
бо кожны панясе свой цяжар. 
Той, каго настаўляюць словам, дзяліся ўсякім дабром з тым, хто настаўляе. 
Ня крывеце душою: Бог паганьбёны ня бывае. Што пасее чалавек, тое і сажне: 
хто сее ў плоць сваю, ад плоці пажне прахласьць; а хто сее ў Дух, ад Духа пажне жыцьцё вечнае. 
Робячы дабро, ня струджваймася: бо ў свой час пажнём, калі не аслабнем. 
Дык вось, пакуль ёсьць час, будзем рабіць дабро ўсім, а найбольш сваім аднаверцам. 
Бачыце, як многа напісаў я вам сваёю рукою. 
Тыя, што хочуць хваліцца паводле цела, змушаюць вас абразацца толькі дзеля таго, каб унікнуць ганеньняў за крыж Хрыстовы, 
бо і самі абрэзаныя ня трымаюцца закона, але хочуць, каб вы абразаліся, каб пахваліцца ў вашай плоці; 
а я не хачу хваліцца, хіба толькі крыжам Госпада нашага Ісуса Хрыста, Якім для мяне сьвет укрыжаваны, а я для сьвету. 
Бо ў Хрысьце Ісусе ня мае сілы ні абразаньне, ні неабразаньне, а новае стварэньне. 
Тым, якія чыняць у згодзе з гэтым правілам, мір ім і міласьць, і Ізраілю Божаму. 
У астатнім, хай ніхто не стурбуе мяне, бо я нашу раны Ісусавыя на целе маім. 
Мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста з духам вашым, браты. Амін.
