2 ФЕСАЛОНІКІЙЦАЎ.
3.
Дык вось, малецеся за нас, браты, каб слова Гасподняе шырылася і праслаўлялася, як і ў вас, 
і каб нам пазбыцца падступных і ліхіх людзей; бо не ва ўсіх вера. 
Але верны Гасподзь, Які ўмацуе вас і аслоніць ад ліхадзея. 
Мы пэўныя за вас у Госпадзе, што вы выконваеце і будзеце выконваць тое, што мы вам наказваем. 
А Гасподзь хай скіруе сэрцы вашыя ў любоў Божую і ў цярплівасьць Хрыстовую. 
А наказваем вам, браты, імем Госпада нашага Ісуса Хрыста, цурацца кожнага брата, які жыве гультаём, а не паводле паданьня, якое прынялі ад нас, 
бо вы самі ведаеце, як павінны вы пераймаць нас; бо мы не гультаявалі ў вас, 
ні ў кога ня елі хлеба дарма, а займаліся працай і рабілі ноч і дзень, каб ня стацца цяжарам каму-небудзь з вас, 
не таму, каб мы ня мелі ўлады, а каб сябе саміх даць вам у прыклад на перайманьне нас. 
Бо, калі мы былі ў вас, дык наказвалі вам вось што: калі хто ня хоча працаваць, той і ня еж. 
Але чуем, што некаторыя ў вас жывуць гультаямі, нічога ня робяць, а хітра абыходзяцца; 
такіх умаўляем і пераконваем Госпадам нашым Ісусам Хрыстом, каб яны, моўчкі працуючы, елі свой хлеб. 
А вы, браты, ня падайце духам, робячы дабро. 
Калі ж хто не паслухае слова нашага ў гэтым пасланьні, таго майце на прыкмеце і не вадзецеся зь ім, каб даць яму сораму; 
але ня лічэце яго за ворага, а стаўце на розум, як брата. 
А Сам Гасподзь міру няхай дасьць вам мір заўсёды ва ўсім; Гасподзь з усімі вамі! 
Прывітаньне маёю рукою Паўлаваю, што служыць знакам у кожным пасланьні; пішу я так: 
мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста з усімі вамі. Амін.
