РЫМЛЯНАЎ.
4.
Што ж, скажам, Абрагам, бацька наш, набыў па плоці? 
Калі Абрагам апраўдаўся дзеямі, ён мае пахвалу, але не перад Богам. 
Бо што кажа Пісаньне? «Паверыў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму ў праведнасьць». 
Плата працаўніку залічваецца не зь мілаты, а з абавязку; 
а таму, хто не працуе, а верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожнага, вера ягоная залічваецца ў праведнасьць. 
Так і Давід называе шчасным чалавека, якому Бог залічвае праведнасьць незалежна ад дзеяў: 
«дабрашчасныя, каму беззаконьні дараваныя і чые грахі пакрытыя; 
дабрашчасны той чалавек, якому Гасподзь не залічыць грэху». 
Дабрашчаснасьць гэтая датычыцца абразаньня, ці неабразаньня? Мы кажам, што Абрагаму вера залічылася ў праведнасьць. 
Калі залічылася? пасьля абразаньня ці да абразаньня? Не пасьля абразаньня, а да абразаньня. 
І знак абразаньня ён атрымаў, як пячатку праведнасьці празь веру, якую меў у неабразаньні, так што ён стаўся бацькам усіх веруючых у неабразаньні, каб і ім залічылася праведнасьць, 
і бацькам абрэзаных, ня толькі тых, што прынялі абразаньне, але і тых, што ходзяць па сьлядах веры бацькі нашага Абрагама, якую меў ён у неабразаньні. 
Бо не законам дадзена Абрагаму, альбо семені ягонаму, абяцаньне - быць спадкаемцам сьвету, а праведнасьцю веры. 
Калі спадкаемцы тыя, што сьцьвярджаюцца на законе, дык марная вера, нячыннае абяцаньне; 
бо закон творыць гнеў, таму што дзе няма закона, няма і парушэньня. 
Такім чынам па веры, каб было зь літасьці, каб абяцаньне было неадменнае ўсім, ня толькі па законе, але і па веры нашчадкаў Абрагама, які ёсьць бацька ўсім нам, - 
як напісана: «Я паставіў цябе бацькам многіх народаў», - перад Богам, Якому ён паверыў, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае, як існае. 
Ён звыш надзеі, паверыў з надзеяй, праз што зрабіўся бацькам многіх народаў, згодна са сказаным: «Такое шматлікае будзе семя тваё». 
І, не зьнямогшыся ў веры, ён ня думаў, што цела ягонае, амаль стогадовага, ужо зьмярцьвела, і нутроба Сарыная ў зьмярцьвеньні; 
не пахіснуўся ў абяцаньні Божым недавярствам, а застаўся цьвёрды ў веры, узьнёсшы славу Богу, 
і будучы добра ўпэўнены, што Ён мае сілу выканаць абяцанае. 
Таму і залічылася яму ў праведнасьць. 
А што залічана было яму, напісана ня толькі яму аднаму, 
але і нам: залічыцца і нам, што веруюць у Таго, Хто ўваскрэсіў зь мёртвых Ісуса (Хрыста), Госпада нашага, 
Які прададзены за грахі нашыя і ўваскрэс дзеля апраўданьня нашага. 
