ПСАЛТЫР.
22.
Псальма Давідава. Гасподзь - Пастыр мой; я ніякай нястачы ня мецьму: 
Ён пасьвіць мяне на пашах зялёных, на ціхія воды водзіць мяне. 
Ён душу маю мацуе, кіруе мяне на сьцежкі праўды дзеля імя Свайго. 
Калі я пайду далінай сьмяротнага ценю, не ўбаюся ліха, бо Ты са мною; Тваё жазло і твой посах - яны супакойваюць мяне. 
Ты перада мною паставіў трапезу на вачах у маіх ворагаў; намасьціў алеем галаву маю; чара мая перапоўнена. 
Так, ласка і мілажаль хай будуць са мною ва ўсе дні жыцьця майго, і я буду ў доме Гасподнім многія дні. 
