ПСАЛТЫР.
6.
Кіроўцу хору. На васьміструнным. Псальма Давідава. 
Ня ў ятры Тваёй выкрывай мяне, Госпадзе, і ня ў гневе Тваім карай мяне. 
Умілажалься зь мяне, Госпадзе, бо я нямоглы; дай мне гаеньня, Госпадзе, бо косьці мае растрывожаныя, 
і душа мая моцна ўстрывожаная; - а Ты, Госпадзе, дакуль? 
Павярніся, Госпадзе, душу маю выратуй, уратуй мяне дзеля ласкі Тваёй, 
бо ў сьмерці няма пра Цябе памятаньня: у магіле хто Цябе славіць будзе? 
Стаміўся я ад зітханьняў маіх: кожнае ночы я ложак свой абмываю, сьлязьмі маімі пасьцель акрапляю маю. 
Высахла ад маркоты вока маё, пастарэла яно праз маіх ворагаў. 
Адступецеся ад мяне, усе ліхадзеі, бо пачуў Гасподзь голас плачу майго, 
пачуў Гасподзь маленьне маё; Гасподзь прыме малітву маю, 
хай усе мае ворагі пасаромлены і моцна настрашыны будуць; хай вернуцца - і пасаромеюцца імгненна. 
