ВЫСЛОЎІ.
4.
Слухайце, дзеці, настаўленьня бацькавага, і зважайце, каб навучыцца розуму; 
бо я дам вам добрую навуку. Не адкідайце наказу майго. 
Бо і я быў сын у бацькі майго, пяшчотна любімы і адзіны ў маці маёй. 
І ён вучыў мяне і казаў мне: хай будуць у сэрцы тваім словы мае; захоўвай наказы мае і жыві. 
Здабывай мудрасьць, набывай розум; не забывай гэтага і ня цурайся слоў маіх, а кіруйся імі! 
Не адкідай яе, і яна будзе ахоўваць цябе; любі яе, і яна будзе цябе берагчы. 
Аснова мудрасьці: набывай мудрасьць і за ўсё, што маеш, набывай розум. 
Высока цані яе, і яна ацэніць цябе; яна акрые славай цябе, калі ты прыгорнеш яе; 
ускладзе на галаву тваю прыгожы вянок, падаруе табе цудоўны вянок. 
Слухай, сыне мой, і прымі словы мае, - і памножацца гады твайго жыцьця. 
Я паказваю табе шлях мудрасьці, вяду цябе па сьцежках простых. 
Калі пойдзеш, крокам тваім ня будзе завады, і калі пабяжыш, не спатыкнешся. 
Моцна трымайся наказу, не адкідай, захоўвай яго; бо ён - жыцьцё тваё. 
Ня выходзь на сьцежку бязбожнікаў, і не хадзі па дарозе ліхіх; 
пакінь яе, не хадзі ёю, ухіляйся ад яе і праходзь міма; 
бо яны не заснуць, пакуль ня ўчыняць ліхога; прападзе сон у іх, пакуль яны не давядуць каго да падзеньня; 
бо яны ядуць хлеб беззаконьня і п'юць віно рабунку. 
Сьцежка праведных - як сьвяціла прамяністае, якое болей і болей сьвятлее да поўнага дня. 
А шлях бязбожных - як цемра; яны ня ведаюць, на што спатыкнуцца. 
Сыне мой! слоў маіх слухайся, і да прамоваў маіх нахілі тваё вуха; 
хай не адыдуць яны ад вачэй тваіх; захоўвай іх усярэдзіне сэрца твайго: 
бо яны жыцьцё таму, хто знайшоў іх, і ацаленьне ўсяму яго целу. 
Больш за ўсё запаветнае захоўвай сэрца тваё; бо ў ім - крыніца жыцьця. 
Адкінь ад сябе ілжывасьць вуснаў, і круцельства языка адхісьні ад сябе. 
Вочы твае хай наперад глядзяць, і позірк твой хай скіраваны будзе перад табою. 
Абдумай сьцежку назе тваёй, і ўсе дарогі твае хай будуць пэўныя. 
Ня ўхіляйся ні направа, ні налева; адвядзі нагу тваю ад ліхога. 
