I Kronik.
23.
Gdy więc Dawid był już stary i syty dni, ustanowił swego syna Salomona królem nad Izraelem. 
I zgromadził wszystkich książąt Izraela oraz kapłanów i Lewitów. 
Lewitów policzono od trzydziestu lat wzwyż, a ich liczba według głów wynosiła trzydzieści osiem tysięcy. 
Spośród nich dwadzieścia cztery tysiące ustanowiono na służbę w domu PANA, a urzędników i sędziów było sześć tysięcy. 
Ponadto – cztery tysiące odźwiernych i cztery tysiące chwalących PANA na instrumentach, które sporządziłem – powiedział Dawid – ku uwielbieniu Boga. 
Dawid podzielił ich na zmiany według synów Lewiego: Gerszona, Kehata i Merariego. 
Z Gerszona byli Ladan i Szimei. 
Synowie Ladana: pierwszy Jechiel, potem Zetam i Joel – ci trzej. 
Synowie Szimejego: Szelomit, Chaziel i Haran – ci trzej byli naczelnikami rodów Ladana. 
A synowie Szimejego: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimejego. 
Jachat był pierwszy, a Ziza drugi. Ale Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i dlatego zostali policzeni jako jeden ród. 
Synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel – czterej. 
Synowie Amrama: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron został odłączony, aby poświęcić najświętsze rzeczy, on i jego synowie, aż na wieki – by spalać kadzidło przed PANEM, służyć mu i błogosławić w jego imieniu na wieki. 
Ale synowie Mojżesza, męża Bożego, zostali zaliczeni do pokolenia Lewiego. 
Synowie Mojżesza: Gerszon i Eliezer. 
Synowie Gerszona: pierwszy Szebuel. 
Synowie Eliezera: pierwszy Rechabiasz. Eliezer nie miał innych synów, ale synowie Rechabiasza bardzo się rozmnożyli. 
Synowie Ishara: pierwszy Szelomit. 
Synowie Chebrona: pierwszy Jeriasz, drugi Amariasz, trzeci Jachaziel, a czwarty Jekameam. 
Synowie Uzziela: pierwszy Mika i drugi Jeszijasz. 
Synowie Merariego: Machli i Muszi. Synowie Machliego: Eleazar i Kisz. 
I Eleazar umarł, nie mając synów, tylko córki. Pojęli je za żony synowie Kisza, ich bracia. 
Synowie Musziego: Machli, Eder i Jeremot – trzej. 
To są synowie Lewiego według swych rodów, głów rodzin, policzeni według liczby imion, głowa po głowie, którzy pełnili służbę w domu PANA od lat dwudziestu wzwyż. 
Dawid bowiem powiedział: PAN, Bóg Izraela, dał odpoczynek swemu ludowi i będzie mieszkał w Jerozolimie na wieki. 
A Lewici już nie będą nosić przybytku ani wszelkich jego naczyń do jego obsługi. 
Według ostatnich postanowień Dawida Lewici zostali policzeni od lat dwudziestu wzwyż; 
Ich stanowisko bowiem polegało na posługiwaniu synom Aarona w służbie domu PANA: na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszelkich rzeczy poświęconych i przy pracy wokół służby domu Bożego; 
I przy chlebie pokładnym, przy mące na ofiarę z pokarmów, przy plackach niekwaszonych, przy tym, co pieczone, i tym, co smażone, i przy wszystkim, co ważone i mierzone. 
Mieli stawać każdego poranka, by dziękować PANU i wychwalać go, i tak samo wieczorem; 
Ponadto, mieli składać PANU wszelkie całopalenia w każdy szabat, w czasie nowiu księżyca i w uroczyste święta, według liczby wynikającej z ustalonego porządku – ustawicznie przed PANEM. 
I mieli pełnić straż przy Namiocie Zgromadzenia, straż przy świątyni i straż przy synach Aarona, swych braci, w służbie domu PANA. 
