Psalmów.
58.
Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida. O zgromadzenie, czy rzeczywiście mówicie to, co sprawiedliwe? Czy słusznie sądzicie, synowie ludzcy? 
Przeciwnie, w sercu knujecie nieprawości, wymierzacie przemoc waszych rąk na ziemi. 
Niegodziwi zeszli na bezdroża już od łona matki, od urodzenia błądzą, mówiąc kłamstwo. 
Ich jad podobny do jadu węża, są jak głucha żmija, która zatyka uszy; 
Aby nie słyszeć głosu zaklinaczy ani czarownika, co biegle zaklina. 
Boże, skrusz zęby w ich ustach; PANIE, połam zęby trzonowe lwiąt. 
Niech znikną jak spływająca woda, niech będą jak ten, który naciąga łuk, lecz jego strzały się łamią. 
Niech przeminą jak ślimak, który się rozpływa; jak poroniony płód kobiety niech nie zobaczą słońca. 
Zanim wasze ciernie wypuszczą kolce, gdy jeszcze są zielone, porwie je wicher gniewu Boga. 
Będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; swoje stopy umyje we krwi niegodziwego. 
A ludzie powiedzą: Jest, doprawdy, nagroda dla sprawiedliwego; doprawdy jest Bóg, który sądzi na ziemi. 
