Liczb.
7.
W dniu, w którym Mojżesz zakończył wznoszenie przybytku, namaścił go i poświęcił wraz ze wszystkimi jego sprzętami, a także ołtarz ze wszystkimi jego naczyniami, namaścił je i poświęcił. 
Naczelnicy Izraela, głowy domów swoich ojców, którzy byli naczelnikami z każdego pokolenia i przełożonymi nad tymi, którzy zostali spisani, złożyli ofiary. 
Przynieśli swoje ofiary przed PANA: sześć krytych wozów, dwanaście wołów, po jednym wozie na dwóch naczelników i po jednym wole na każdego, i przyprowadzili to przed przybytek. 
Wtedy PAN powiedział do Mojżesza: 
Weź to od nich na potrzebę służby w Namiocie Zgromadzenia i oddaj to Lewitom, każdemu według potrzeby jego służby. 
Mojżesz wziął więc te wozy i woły i oddał je Lewitom. 
Dwa wozy i cztery woły dał synom Gerszona według potrzeby ich służby. 
Cztery zaś wozy i osiem wołów dał synom Merariego według potrzeby ich służby, pod nadzorem Itamara, syna kapłana Aarona. 
Ale synom Kehata nie dał nic, bo ich służba w świątyni polegała na noszeniu na ramionach. 
Naczelnicy ofiarowali swoje dary przed ołtarzem na jego poświęcenie, w tym dniu, w którym został namaszczony. 
I PAN powiedział do Mojżesza: Niech złożą swoje ofiary, inny naczelnik każdego dnia, na poświęcenie ołtarza. 
Pierwszego dnia swoją ofiarę złożył Nachszon, syn Amminadaba, z pokolenia Judy. 
A jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Nachszona, syna Amminadaba. 
Drugiego dnia ofiarę złożył Netaneel, syn Suara, naczelnik z pokolenia Issachara. 
Złożył on w ofierze jedną srebrną misę wagi stu trzydziestu syklów, jedną srebrną czaszę wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedną czarę z dziesięciu syklów złota pełną kadzidła; 
Jednego młodego cielca, jednego barana i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jednego kozła z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Netaneela, syna Suara. 
Trzeciego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Zebulona Eliab, syn Chelona. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliaba, syna Chelona. 
Czwartego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Rubena Elizur, syn Szedeura. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Elizura, syna Szedeura. 
Piątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Symeona Szelumiel, syn Suriszaddaja. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Szelumiela, syna Suriszaddaja. 
Szóstego dnia ofiarę złożył naczelny synów Gada Eliasaf, syn Deuela. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliasafa, syna Deuela. 
Siódmego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Efraima Eliszama, syn Ammihuda. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Eliszamy, syna Ammihuda. 
Ósmego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Manassesa Gamliel, syn Pedahsura. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Gamliela, syna Pedahsura. 
Dziewiątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Beniamina Abidan, syn Gideoniego. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Abidana, syna Gideoniego. 
Dziesiątego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Dana Achiezer, syn Ammiszaddaja. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Achiezera, syna Ammiszadaja. 
Jedenastego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Aszera Pagiel, syn Okrana. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Pagiela, syna Okrana. 
Dwunastego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Neftalego Achira, syn Enana. 
Jego ofiarę stanowiły: jedna srebrna misa wagi stu trzydziestu syklów, jedna srebrna czasza wagi siedemdziesięciu syklów według sykla świątynnego, obydwie pełne mąki pszennej zmieszanej z oliwą, na ofiarę pokarmową; 
Jedna czara z dziesięciu syklów złota pełna kadzidła; 
Jeden młody cielec, jeden baran i jedno roczne jagnię na ofiarę całopalną; 
Jeden kozioł z kóz na ofiarę za grzech; 
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Achiry, syna Enana. 
To było poświęcenie ołtarza, w tym dniu, w którym został namaszczony przez naczelników Izraela: dwanaście srebrnych mis, dwanaście srebrnych czasz, dwanaście złotych czar; 
Każda srebrna misa ważyła sto trzydzieści syklów, każda czasza – siedemdziesiąt syklów. Całego srebra w tych naczyniach było dwa tysiące czterysta syklów według sykla świątynnego; 
Złotych czar było dwanaście, pełnych kadzidła; każda ważyła dziesięć syklów według sykla świątynnego. Całego złota w tych czarach było sto dwadzieścia syklów. 
Wszystkich zwierząt na ofiarę całopalną było: dwanaście cielców, dwanaście baranów, dwanaście jednorocznych jagniąt wraz z ich ofiarą pokarmową i dwanaście kozłów z kóz na ofiarę za grzech. 
A wszystkich zwierząt na ofiarę pojednawczą było: dwadzieścia cztery woły, sześćdziesiąt baranów, sześćdziesiąt kozłów i sześćdziesiąt jednorocznych jagniąt. To było poświęcenie ołtarza po jego namaszczeniu. 
A gdy Mojżesz wchodził do Namiotu Zgromadzenia, aby rozmawiać z Bogiem, wtedy słyszał głos mówiącego do niego z przebłagalni, która była nad arką świadectwa, spomiędzy dwóch cherubinów. I przemawiał do niego. 
