Psalmów.
105.
Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów. 
Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach. 
Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA. 
Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza. 
Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust. 
Wy, potomkowie Abrahama, jego słudzy; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy! 
On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi. 
Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń; 
O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi. 
Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze; 
Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa; 
Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej. 
I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu; 
Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc: 
Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego. 
Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba. 
Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik; 
Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało; 
Aż do tego czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go. 
Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność. 
Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości; 
Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości. 
Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama; 
Gdzie Bóg bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów. 
Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług. 
Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał; 
Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama. 
Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu. 
Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby. 
Ich ziemia wydała mnóstwo żab, były nawet w komnatach królewskich. 
Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju. 
Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię. 
Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju. 
Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw; 
I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi. 
Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły. 
Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion. 
Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi. 
Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy. 
Na ich żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba. 
Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach jak rzeka; 
Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze. 
Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości. 
I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów; 
Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja. 
