Przysłów.
31.
Słowa króla Lemuela, proroctwo, którego nauczyła go jego matka. 
Cóż, synu mój? Cóż, synu mojego łona? I cóż, synu moich ślubów? 
Nie oddawaj kobietom swej siły ani twoich dróg temu, co prowadzi do zguby królów. 
Nie królom, o Lemuelu, nie królom wypada pić wina i nie książętom bawić się mocnym napojem; 
By pijąc, nie zapomnieli praw i nie wypaczyli sprawy wszystkich ludzi uciśnionych. 
Dajcie mocny napój ginącym, a wino strapionym na duchu. 
Niech się napiją i zapomną o swoim ubóstwie, i niech nie pamiętają więcej swego utrapienia. 
Otwórz swe usta dla niemych w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć. 
Otwórz swe usta, sądź sprawiedliwie i broń sprawy ubogiego i nędzarza. 
Któż znajdzie kobietę cnotliwą? Jej wartość przewyższa perły. 
Serce męża jej ufa i zysku mu nie zabraknie. 
Dobro mu będzie wyświadczać, a nie zło, po wszystkie dni swego życia. 
Szuka wełny i lnu i chętnie pracuje swymi rękami. 
Podobna jest do okrętów handlowych; przywozi żywność z daleka. 
Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i daje pokarm swoim domownikom i odpowiednią porcję swym służącym. 
Myśli o polu i kupuje je; z zarobku swych rąk sadzi winnice. 
Przepasuje swe biodra siłą i umacnia swoje ramiona. 
Dostrzega, że jej dorobek jest dobry, a jej pochodnia w nocy nie gaśnie. 
Wyciąga ręce po kądziel, a dłonią chwyta wrzeciono. 
Otwiera dłoń przed ubogim i wyciąga swe ręce do nędzarza. 
Nie boi się śniegu dla swych domowników, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w szkarłat. 
Robi sobie kobierce; jej ubiór jest z jedwabiu i purpury. 
Jej mąż jest znany w bramach, gdy siedzi wśród starszyzny ziemi. 
Wyrabia płótno i sprzedaje je, dostarcza pasy kupcowi. 
Siła i godność są jej strojem; będzie się cieszyła jeszcze w przyszłości. 
Otwiera swe usta mądrze i na jej języku jest prawo miłosierdzia. 
Dogląda spraw swego domu i nie je chleba próżniactwa. 
Jej dzieci powstają i błogosławią jej, mąż także ją chwali: 
Wiele kobiet poczynało sobie cnotliwie, ale ty przewyższasz je wszystkie. 
Wdzięk jest zwodniczy i piękność próżna, lecz kobieta, która się boi PANA, jest godna pochwały. 
Dajcie jej z owocu jej rąk i niech jej czyny chwalą ją w bramach. 
