Przysłów.
6.
Synu mój, jeśli poręczyłeś za swego bliźniego i dałeś porękę za obcego; 
Związałeś się słowami ust twoich, schwytany jesteś mową twoich ust. 
Uczyń więc tak, synu mój, uwolnij się, gdy wpadłeś w ręce swego bliźniego; idź, upokórz się i nalegaj na twego bliźniego. 
Nie daj snu swoim oczom i nie pozwól powiekom drzemać. 
Uwolnij się jak sarna z rąk myśliwego i jak ptak z ręki ptasznika. 
Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej drogom i bądź mądry; 
Chociaż nie ma ona wodza ani przełożonego, ani pana; 
To w lecie przygotowuje swój pokarm i gromadzi w żniwa swą żywność. 
Jak długo będziesz leżał, leniwcze? Kiedy wstaniesz ze swego snu? 
Jeszcze trochę snu, trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć; 
A twoje ubóstwo przyjdzie jak podróżny i twój niedostatek jak mąż uzbrojony. 
Człowiek nikczemny i niegodziwy chodzi z przewrotnością na ustach; 
Mruga swymi oczyma, mówi swymi nogami, wskazuje swymi palcami; 
Przewrotność jest w jego sercu, stale knuje zło i sieje niezgodę. 
Dlatego nagle spadnie na niego nieszczęście; nagle zostanie złamany i pozbawiony ratunku. 
Jest sześć rzeczy, których nienawidzi PAN, siedem budzi w nim odrazę: 
Wyniosłe oczy, kłamliwy język i ręce, które przelewają krew niewinną; 
Serce, które knuje złe myśli; nogi, które spiesznie biegną do zła; 
Fałszywy świadek, który mówi kłamstwa, i ten, który sieje niezgodę między braćmi. 
Synu mój, strzeż przykazania twego ojca i nie odrzucaj prawa twojej matki. 
Przywiąż je na zawsze do serca twego i zawieś je sobie na szyi. 
Gdy będziesz chodził, poprowadzi cię; gdy zaśniesz, strzec cię będzie, a gdy się obudzisz, będzie mówić do ciebie; 
Bo przykazanie jest pochodnią, prawo światłością, a upomnienia do karności są drogą życia; 
Aby cię strzegły przed złą kobietą i przed gładkim językiem obcej kobiety. 
Nie pożądaj w twoim sercu jej piękności i niech cię nie łowi swymi powiekami. 
Bo dla kobiety nierządnej zubożeje człowiek o kawałek chleba, a żona cudzołożna czyha na cenne życie. 
Czy może ktoś wziąć ogień w zanadrze, a jego szaty się nie spalą? 
Czy może ktoś chodzić po rozżarzonych węglach, a jego nogi się nie poparzą? 
Tak ten, kto wchodzi do żony swego bliźniego; ktokolwiek ją dotknie, nie będzie bez winy. 
Nie pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, by nasycić swoją duszę, będąc głodnym; 
Ale jeśli go złapią, zwróci siedmiokrotnie albo odda cały dobytek swego domu. 
Lecz kto cudzołoży z kobietą, jest pozbawiony rozsądku; kto tak robi, gubi swoją duszę. 
Znajdzie chłostę i wstyd, a jego hańba nie będzie zmazana. 
Bo zazdrość rozpala gniew mężczyzny i nie będzie pobłażał w dniu zemsty. 
Nie będzie miał względu na żaden okup i nie przyjmie darów, choćbyś najwięcej mu dawał. 
