Przysłów.
29.
Człowiek, który czyni twardym swój kark mimo częstych nagan, zostanie nagle zniszczony i pozbawiony ratunku. 
Gdy sprawiedliwi są u władzy, lud się weseli, a gdy panują niegodziwi, lud wzdycha. 
Kto miłuje mądrość, raduje swego ojca, a kto zadaje się z nierządnicami, trwoni majątek. 
Król utwierdza ziemię sądem, ale kto przyjmuje dary, burzy ją. 
Człowiek, który pochlebia swemu bliźniemu, rozciąga sieć przed jego nogami. 
Grzech złego człowieka jest jego sidłem, ale sprawiedliwy śpiewa i weseli się. 
Sprawiedliwy zważa na sprawę ubogich, a niegodziwemu nie zależy na jej poznawaniu. 
Szydercy prowadzą miasto w sidła, ale mądrzy odwracają gniew. 
Jeśli mądry człowiek spiera się z głupim, czy się gniewa, czy się śmieje, nie ma pokoju. 
Krwiożercy nienawidzą prawego, ale sprawiedliwi szukają jego duszy. 
Głupi ujawnia cały swój umysł, a mądry zachowuje go na później. 
Jeśli władca słucha kłamstw, to wszyscy jego słudzy są niegodziwi. 
Ubogi i zdzierca spotykają się, a PAN obu oświeca oczy. 
Tron króla, który sądzi ubogich według prawdy, będzie umocniony na wieki. 
Rózga i upomnienia dają mądrość, a samowolne dziecko przynosi wstyd swojej matce. 
Gdy niegodziwi się mnożą, to mnoży się i przestępstwo, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek. 
Karć swego syna, a da ci odpocząć i przyniesie rozkosz twojej duszy. 
Gdy nie ma proroctwa, lud ginie, a kto przestrzega prawa, jest błogosławiony. 
Sługi nie poprawi się słowami, bo choć rozumie, jednak nie odpowiada. 
Widzisz człowieka, który jest pochopny w swoich słowach? Więcej nadziei dla głupca niż dla niego. 
Kto czule wychowuje sługę od młodości, na ostatek będzie go miał za syna. 
Człowiek gniewliwy wszczyna spór, a człowiek porywczy mnoży grzechy. 
Pycha człowieka poniża go, ale pokorny w duchu dostąpi chwały. 
Wspólnik złodzieja nienawidzi swojej duszy; słyszy przekleństwa, a nie wydaje go. 
Strach przed człowiekiem zastawia sidła, ale kto ufa PANU, będzie bezpieczny. 
Wielu zabiega o względy władcy, ale sąd każdego człowieka pochodzi od PANA. 
Bezbożny budzi odrazę w sprawiedliwych, a kto postępuje uczciwie, budzi odrazę w niegodziwych. 
