Przysłów.
19.
Lepszy jest ubogi, który postępuje uczciwie, niż człowiek o przewrotnych wargach, który jest głupcem. 
Nie jest też dobrze, by dusza nie miała wiedzy, a kto jest prędkich nóg, grzeszy. 
Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko PANU. 
Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela. 
Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, nie ujdzie. 
Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego. 
Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go, tym bardziej oddalają się od niego jego przyjaciele; ściga ich słowami, ale ich nie ma. 
Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro. 
Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, zginie. 
Głupiemu nie przystoi życie w rozkoszach, tym mniej słudze panować nad książętami. 
Roztropność człowieka powściąga jego gniew, a jego chwałą jest darować wykroczenie. 
Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego przychylność jak rosa na trawie. 
Głupi syn jest utrapieniem dla swego ojca, a kłótliwa żona jest jak nieustanne kapanie z dachu. 
Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od PANA. 
Lenistwo pogrąża w twardym śnie, a leniwa dusza będzie cierpieć głód. 
Kto przestrzega przykazania, zachowuje swoją duszę, ale kto gardzi swymi drogami, zginie. 
Kto lituje się nad ubogim, pożycza PANU, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo. 
Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu. 
Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić. 
Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni. 
Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, ale rada PANA się ostoi. 
Pragnienie człowieka to jego dobroczynność i lepszy jest ubogi niż kłamca. 
Bojaźń PANA prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło. 
Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi. 
Uderz szydercę, a prosty będzie roztropniejszy; strofuj rozumnego, a pojmie wiedzę. 
Kto trwoni dobra ojca i wypędza matkę, ten jest synem, który przynosi wstyd i hańbę. 
Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych. 
Nikczemny świadek naśmiewa się z sądu, a usta niegodziwych pożerają nieprawość. 
Sądy są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet głupców. 
