Kazaťeľis.
7.
Feder hin o lačho nav sar o vzacno parfumos, feder hin oda džives, kana meras, sar oda džives, sar avas pro svetos. 
Feder hin te džal andro kher, kaj pes vartinel, sar andre oda kher, kaj pes oslavinel. Bo ajso ela o koňec dojekhe manušeskro, o džido peske oda mi lel andro jilo. 
E žaľa hin feder sar o asaben, bo o pharipen kerel o jilo feder. 
O jilo le goďaverengro hino andre oda kher, kaj pes vartinel, ale o jilo le nagoďaverengro hino andro kher, kaj hin o radišagos. 
Feder hin te šunel o dovakeriben le goďaverestar, sar te šunel o lašariben le dilinendar. 
O asaben le dilinengro šunďol sar o trňi tel e piri, so pukinen, sar len podlabares. The oda nane pre ňisoste. 
Le goďaverestar ačhel nagoďaver, sar pre leste ispiden, a o prepočiňiben musarel o jilo. 
Feder hin te dokerel vareso, sar ča te chudel; te ľikerel avri hin feder, sar pes te ľidžal upre. 
Ma choľisaľuv sig andre tiro duchos, bo e choľi hiňi andro jilo le dilinenge. 
Ma phuč: „Sar oda, hoj okla dživesa sas feder sar kala?“ Bo oda goďaha na phučes. 
O goďaveripen, avke sar o ďeďictvos, hin lačhi veca; anel chasna olenge, ko dživen pre phuv. 
O goďaveripen tut učharela andre avke sar o barvaľipen; e chasna le prindžaripnastar hin kadi: O goďaveripen chraňinel o dživipen olenge, kas oda hin. 
Dikh mištes pre oda, so o Del kerďa! Ko šaj rovňinel avri oda, so ov banďarďa? 
Andro lačho džives radisaľuv, ale andro nalačho džan kada: O Del kerďa the jekh džives the aver, vašoda o manuš na džanel, so avela pal oda. 
Kada savoro dikhľom andre mire zbitočna dživesa: Hin lačho manuš, so merel sig, kajte hino lačho, a hin nalačho manuš, so dživel but, kajte hino nalačho. 
Ma gondoľin tuke, hoj sal igen čačipnaskro, a ma ker tutar igen goďaver – soske tut korkoro te zňičines? 
Ma av nalačho aňi ma av dilino – soske te meres, te mek nane tiro časos? 
Obdža soduj kala veci, bo oda, ko pes daral le Devlestar, denašela olestar savorestar. 
O goďaveripen del buter zor le goďaveres sar o deš vodci andro foros. 
Nane pre phuv ňisavo čačipnaskro manuš, savo kerel o lačho a na kerel binos. 
Ma šun savore lava, so pes vakeren, hoj te na šunes tire sluhas, sar tut košel, 
se tu andre tiro jilo džanes, hoj the tu buterval košľal avren. 
Savoro kada la goďaha skušinďom a phenďom: „Kamav te dochudel o goďaveripen,“ ale sas mandar igen dur. 
Savoro, so hin, hin bareder, sar šaj achaľuvas, a hin igen pharo; ňiko našťi čačes achaľol savoro. 
Avke visarďom miri goďi pre oda, hoj te achaľuvav, te rodav a te arakhav avri o goďaveripen a sar džan o veci; Kamavas te avel pre oda, soske keren o manuša o nalačhipen, o nagoďaveripen the o diliňipen. 
Avľom pre kada: Kirkeder sar o meriben hin e džuvľi, savi hiňi e pasca, sava hin o jilo sar e sita a o vasta sar o lanci. Oda murš, ko hin le Devleske pre dzeka, denašela lake, ale le binošne manušes zachudela. 
„Dikh, pre kada avľom,“ phenel o kazaťeľis: „Sthovavas jekh veca paš aver, hoj te arakhav avri, sar o veci džan. 
Miro jilo furt rodelas, ale mek na arakhľa; maškar o ezeros manuša arakhľom jekhe lačhe muršes, ale na arakhľom aňi jekha lačha džuvľa. 
Avľom ča pre kada: O Del stvorinďa le manušen čačipnaskren, ale o manuša roden te kerel but nalačhe veci.“ 
