Izajaš.
28.
Vigos le Efrajimoskre pijakenge; la barikaňa korunake, leskra šukar slavake, la avrišuka kvitkake, so hiňi zathoďi pro šero la uľipnaskra dolinake; vigos olenge, ko hine kore mate la moľatar! 
Dikhen, le RAJES hin vareko zoralo the mocno, ajso zoralo sar o brišind le ľegenca, sar e zoraľi balvaj, so zňičinel, sar o zoralo paňi, so anel e zaplava, ov oda zorales čhivela tele pre phuv. 
Le pindrenca pes uštarela pre barikaňi koruna le Efrajimoskre pijakengri. 
Oda slavno šukariben ela sar kvitka, so šučol avri, zathoďi pro šero la uľipnaskra dolinake, ela sar o figi, so barile sig angle žatva. Soča len vareko dikhela, chudela len andro vasta a chala. 
Andre oda džives ela o RAJ sar e šukar koruna the o slavno vencos prekal ola, ko ačhena te dživel andro Izrael. 
Ov dela o duchos le čačipnaskro oles, ko sudzinel pro sudos; Ov dela e zor olen, ko zaačhaven o mariben angle foroskri brana. 
A mek the o rašaj the o prorokos bludzinen le pijibnastar, hombinen pes la moľatar; poddžal lenge o pindre le pijibnastar a la moľatar na džanen, so keren, poddžal lenge o pindre le pijibnastar, hine ajse mate, hoj aňi na achaľon o viďeňje; sar den avri o rozsudkos, džal lenca andre sera. 
Pre savore skaminda hin pherdo čhandľipen the mel, nane žužo than aňi sikra. 
On phenen: „Kas kamel te sikavel? Soske amenca kavke vakerel? So sam cikne čhavore, so mekča akana preačhile te pijel o thudoro? 
Bo furt ča phenel: Ker kada, ker koda, pravidlos pre kada, pravidlos pre koda; mek sikra kada, mek sikra koda.“ 
Le avre čhibenca the le avre vakeribnaha vakerela o RAJ ke kala manuša; 
ov lenge phenelas: „Kade hin o smirom, den te odpočovinel le strapimen manušeske,“ the mek, „kade šaj te arakhel o smirom!“ Ale on na kamenas te šunel. 
Vašoda šunena kada lav le RAJESTAR: „Ker kada, ker koda, pravidlos pre kada, pravidlos pre koda; mek sikra kada, mek sikra koda!“ A avke džana a perena palal, demena pes, perena andre pasca a ena phandle andre. 
Vašoda šunen o lav le RAJESKRO, tumen, so asan le Devlestar, so ľidžan kale manušen andro Jeruzalem. 
Bo tumen phenen: „Dovakerďam pes le meribnaha, kerďam zmluva le Šeoloha. Kajte kade o bičos marela, amendar pes oda na chudela, bo amen peske kerďam o falošno than pro garuďipen a garuvas pes pal o klamišagos.“ 
Vašoda kavke phenel o RAJ, o Adonaj: „Thovav pro Sion o hlavno bar, o preskušimen bar, igen vzacno, zorales zathodo; oda, ko andre leste pačala, na ladžala pes. 
Kerava o čačipen sar metros a o spravodľišagos sar vaha; e burka le ľegenca lela het o falošno than pro garuďipen a o paňi začhivela oda than, kaj tumen garuven. 
Tumaro dovakeriben le meribnaha ela zrušimen, tumari zmluva le Šeoloha na obačhela. Sar avela o bičos, hoj tumen te marel, avena igen marde. 
Kana ča pre tumende avela, zachudela tumen, bo sako tosara, dživese the rači pre tumende avela.“ Sar kaleske achaľona, ela tumen bari dar. 
O hadžos hino igen charno, našťi pes te rovňinel avri, o paplanos hino cikno, našťi pes leha te učharel andre. 
Se o RAJ ušťela upre avke sar pro verchos Peracim a rozlabola avke sar andre dolina Gibeon, hoj te kerel peskri buči, peskri čudno buči, hoj te kerel peskro ďjelos, peskro zvlaštno ďjelos. 
Preačhen te asal, bo sar na, tumare lanci ena meksa phareder; o Adonaj, o Nekzoraleder RAJ, mange phenďa, hoj zňičinela caľi phuv. 
Den pozoris a šunen miro hangos! Šunen mištes oda, so phenav! 
Sar džal o farmaris te sadzinel pre maľa, či calo džives ča kopaľinel a orinel e phuv? 
Či na rozčhivel o kopros, e rasca, sar rovňinel avri e phuv? Či na sadzinel e pšeňica, o jačmeňis andro šori the o zrnos pre peskri maľa? 
O Del les ľidžal, sikavel les oda mištes te kerel. 
Se o kopros pes na marel avri pre kaštuňi deska, aňi e kereka le verdanoskri na predžal pal e rasca, ale o kopros pes marel avri la saňa paľicaha a e rasca la pacaha. 
E pšeňica pro maro pes mušinel te erňinel, se na del pes ča furt te marel. O kereki le verdanoskre the o graja pal late predžan, ale na rozpučinen la. 
The kada avel le Nekzoraleder RAJESTAR, leskro planos hino užasno, leskri goďi hiňi bari. 
