1. Mojžišoskro.
31.
O Jakob šunďa, sar o čhave le Labanoskre peske vakerenas: „O Jakob iľa savoro, so sas amare dadeskro. Savoro peskro barvaľipen dochudňa amare dadestar.“ 
A o Jakob dikhľa, hoj o Laban imar na sas ke leste ajso lačho, sar sas. 
Akor o RAJ phenďa le Jakoboske: „Dža pale ke tiri famelija andre phuv tire dadengri. Me avava tuha.“ 
Sar o Jakob pašinelas o stados pre maľa, diňa peske te vičinel la Rachel the la Leja 
a phenďa lenge: „Tumaro dad imar nane ke ma ajso lačho, sar sas, ale o Del mire dadeskro sas manca. 
Se korkore džanen, sar caľa mira zoraha keravas buči prekal tumaro dad. 
Ale ov manca thoďa avri! Dešvar mange čerinďa o počiňiben, ale o Del na domukľa, hoj mange vareso nalačho te kerel. 
Sar tumaro dad phenďa: ‚O flekimen ena tiro počiňiben,‘ avke savore bakrenge uľonas flekimen bakrore. A sar phenďa: ‚O pasikimen ela tiro počiňiben,‘ avke le bakrenge uľonas pasikimen bakrore. 
A kavke o Del iľa o stados tumare dadestar a diňa les mange. 
Sar avľa o časos le stadoskro te parinel pes, sas man suno a dikhľom, hoj o samci, save chučenas pro samici, sas flekimen, pasikimen the bodkimen. 
O aňjelos le Devleskro ke ma andro suno prevakerďa: ‚Jakob!‘ Me leske odphenďom: ‚Kade som!‘ 
O aňjelos phenďa: ‚Dikh, hoj savore samci, save pes parinen le samicenca, hine pasikimen, flekimen the bodkimen. Ačhiľa pes oda, bo dikhľom savoro, so tuha kerďa o Laban. 
Me som o Del, savo pes tuke sikaďa paš o Betel, kaj makhľal le olejoha o baruno slupos a kaj man diňal vera. Akana dža avri andral kadi phuv pale andre tiri phuv, kaj uľiľal.‘ “ 
E Rachel the e Leja phende le Jakoboske: „Amen džanas, hoj imar nane ňič, so šaj chudas le dadeskre ďeďictvostar. 
Kerďa amenca avke, sar te aňi leskre na uľamas! Se bikenďa amen a rozkerďa savore love, so sas vaš amenge počimen! 
Savoro barvaľipen, so o Del iľa amare dadestar, hin amaro the amare čhavengro. Vašoda ker savoro avke, sar tuke phenďa o Del!“ 
Akor o Jakob ušťiľa, thoďa te bešel pro ťavi peskre čhaven the le romňen 
a iľa peha savore peskre stadi the savoro barvaľipen, so peske dochudňa andro Paddan-Aram, hoj te džal ke peskro dad ko Izak andre phuv Kanaan. 
Sar o Laban džalas te strihinel le bakren, e Rachel čorďa peskre dadeske le kherutne devloren. 
O Jakob thoďa avri le Aramejčanoha le Labanoha, bo leske aňi na phenďa, hoj džal lestar het. 
Avke o Jakob iľa peha savoro, so sas leskro, a denašľa het. Paloda, sar pregeľa o paňi Eufrat, džalas ko brehi andro Gilead. 
Pal o trin dživesa phende avri le Labanoske, hoj o Jakob denašľa het. 
Avke iľa peha peskre muršen a džalas pal leste efta džives, medik les na dochudňa dži paš o brehi andro Gilead. 
Ale rači avľa o Del andro suno ko Laban a phenďa leske: „De tuke pozoris, hoj le Jakoboske te na phenes aňi lačho aňi nalačho!“ 
O Laban dochudňa le Jakob akor, sar rozthovelas o stanos. Avke the o Laban rozthoďa o stani peskre muršenca pro brehi andro Gilead. 
O Laban phenďa le Jakoboske: „So kerďal? Thoďal manca avri! Mire čhajen čorďal sar varesave zajatcen andral o mariben! 
Soske mandar počoral denašľal a thoďal manca avri? Šaj tut ľigenďom avri radišagoha the le giľavipnaha, le bubnenca the le citarenca. 
Na domukľal mange aňi, hoj te čumidav mire čhajen the lengre čhaven. Ľikerďal tut sar nagoďaver manuš! 
Hin man zor te kerel tumenge namištes, ale o Del tumare dadeskro mange idž phenďa: ‚De tuke pozoris, hoj le Jakoboske te na phenes aňi lačho aňi nalačho!‘ 
Te imar avke kamehas te džal pale ke tiro dad, soske mange čorďal mire kherutne devloren?“ 
O Jakob le Labanoske odphenďa: „Bo daravas man a gondoľinďom mange, hoj mange leha tire čhajen la zoraha. 
Ale ke kaste arakheha tire devloren, oda mi merel! Angle amare phrala predikh savoro, so man hin, a le tuke pale oda, so hin tiro.“ O Jakob na džanelas olestar, hoj len čorďa e Rachel. 
O Laban geľa andro stanos le Jakoboskro, paľis andro stanos la Lejakro a the andro stanos le soduje služkengro, ale ňič na arakhľa. Sar avľa avri andral o stanos la Lejakro, geľa andro stanos la Rachelakro. 
Ale oj garuďa le kherutne devloren andro sedlos la ťavakro a bešľa peske pre oda. O Laban predikhľa calo stanos, ale na arakhľa ňič. 
E Rachel phenďa le dadeske: „Ma av choľamen pre ma, rajeja miro, ale našťi anglal tu uščav, bo hin man ola dživesa, so aven pre dojekh džuvľi.“ O Laban rodelas, ale le devloren na arakhľa. 
Akor o Jakob choľisaľiľa a phenďa le Labanoske: „So tut kerďom ajso nalačho? Soha tut dukhaďom, hoj pre mande avke džas? 
Te chudňal imar te prerodel mire veci, arakhľal vareso, so hin tiro? Thov oda kade anglal mire the tire phrala a on mi phenen, kaskro hin o čačipen! 
Keravas prekal tu biš (20) berš buči. Šoha tire bakrendar the kozendar na uľonas mule. Me šoha na chavas tire bakrendar andral o stados, 
a sar len murdarelas o dzivo džviros, me korkoro oda lavas pre mande. Te merelas vareso rači abo dživese, furt oda mandar mangehas pale. 
O kham man labarelas prekal o džives a prekal e rat fadžinavas – na sas man aňi soviben. 
Kavke keravas prekal tu biš (20) berš buči. Dešuštar (14) berš vaš soduj čhaja a šov berš vaš o stadi, ale dešvar mange čerinehas miro počiňiben. 
Te na uľahas manca o Del mire dadengro, o Del le Abrahamoskro, saves o Izak lašarelas, akor čačes tu man na diňalas ňič. Ale o Del dikhľa miro pharipen, sar phares keravas prekal tu buči, a vašoda tut o Del rači pokarhinďa.“ 
O Laban leske odphenďa: „Kala čhaja hine mire čhaja, kala čhave hine mire čhave a kada stados hino miro stados. Savoro, so kade dikhes, hin miro. Ale adadžives našťi kerav ňič, hoj te ačhen paš ma mire čhaja peskre čhavenca. 
Vašoda av, phandaha maškar peste e zmluva a o Del ela švedkos maškar amende.“ 
Akor o Jakob iľa o bar a ačhaďa les sar slupos. 
Peskre phralenge phenďa: „Anen o bara!“ Skidle o bara a thode len pre kopa. Paľis chanas paš e kopa. 
Avke o Laban ole thaneske diňa nav Jegar-Sahaduta a o Jakob les diňa nav Gal-Ed. 
O Laban phenďa le Jakoboske: „Kadi kopa bara ela adadžives sar švedkos maškar amende“, vašoda pes vičinel Gal-Ed. 
Vičinel pes the Micpa, bo o Jakob phenďa: „O RAJ mi stražinel the man the tut, sar pestar avaha dur a na avaha jekhetane.“ 
O Laban leske mek phenďa: „Te tut namištes ľikerďalas ke mire čhaja, abo tuke iľalas mek aver romňijen, kajte na džanľomas pal oda, ma bister, o Del hino švedkos maškar amende!“ 
O Laban leske mek phenďa: „Dikh, kade hin e baruňi kopa a kade hin o baruno slupos, so ačhaďom maškar amende. 
Kadi kopa the kada slupos hine sar švedki. Me na predžava kadi baruňi kopa a tu našťi predžaha kada slupos, hoj te džas pre peste nalačhe gondoľišagoha. 
O Del le Abrahamoskro the o Del le Nachoriskro, o Del amare dadengro, mi el amaro sudcas!“ O Jakob avke diňa vera pro Del, saves o Izak lašarelas. 
Paľis o Jakob anďa e obeta pro verchos a vičinďa peskre phralen, hoj lenca te chal. Chanas o chaben a ačhile ode te sovel. 
