Daniel.
10.
Sar kraľinelas o kraľis Kiros andre Perzija trito berš, sas sikado o lav le Danieloske, savo pes vičinelas Beltšacar. Oda lav sas čačipnaskro, ale sas les igen phares te achaľol. Oda lav leske sas dino te achaľol andro viďeňje. 
Andre ola dživesa me, o Daniel, somas andre bari žaľa trin kurke. 
Na chaľom lačho chaben, aňi mas aňi mol na iľom andro muj. Aňi na makhľom man olejoha, medik na pregele trin kurke. 
Bišuštarto (24.) džives andre ešebno čhon somas pro brehos paš o baro paňi Tigris. 
Sar dikhľom upre le jakhenca, dikhľom varesave muršes urdes andro ruchos le ľanostar a pašal o klubi sas prephandlo sirimoha le žuže somnakastar andral o Ufaz. 
Leskro ťelos sas sar o vzacno bar a leskro muj sas sar o bleskos. O jakha les sas sar o jagale fakľi, leskre vasta the pindre sas sar o bľišťaco brondzos a leskro hangos šunďolas sar but manušengro. 
Ča me, o Daniel, dikhľom oda viďeňje. O murša, save manca sas, les na dikhle, ale avľa pre lende e bari dar a denašle pes te garuvel. 
Avke ačhiľom korkoro a dikhavas oda baro viďeňje. Ale ačhiľom bi e zor, parňiľom avri pro meriben a e zor man calkom omukľa. 
Androda šunďom leskro hangos. A sar oda šunďom, peľom tele le mujeha pre phuv a na džanavas mandar. 
A chudňa pes mandar varesavo vast, čhalaďa man a somas pro khoča the pro burňika. 
Phenďa mange: „Daniel, vzacno muršeja, de pozoris pro lava, so tuke phenava. Ušťi upre, bo akana som bičhado pal tu.“ A sar mange kada phenďa, ušťiľom upre a izdravas. 
Paľis mange phenďa: „Ma dara tut, Daniel, bo ešebne dživesestar, kanastar tuke zaiľal andro jilo, hoj kames te achaľol, a chudňal tut te pokorinel anglo Del, sas tire lava avrišunde a me vaš oda avľom. 
O raj le aňjelengro, so ľidžal o kraľišagos andre Perzija, pes mange ačhavelas bišujekh (21) džives. Ale o Michael, jekh le nekbareder aňjelengre rajendar, mange avľa te pomožinel a mukľom les ode le kraľiha andral e Perzija. 
Akana avľom, hoj tuke te dav te achaľol oda, so pes ačhela tire manušenca andre ola dživesa, so avena, bo kada viďeňje hino pal ola dživesa, so avena.“ 
Medik mange kala veci vakerelas, banďiľom le mujeha dži pre phuv a ňemisaľiľom. 
Paľis pes vareko, ko dičholas sar manuš, chudňa mire vuštendar a me phundraďom o muj a chudňom te vakerel. Phenďom oleske, ko ačhelas anglal ma: „Hin mange igen phares olestar, so dikhľom, raja miro, a šunav man igen slabo. 
Sar šaj me, tiro sluhas, vakerav tuha, raja miro? E zor man omukľa a phares pes mange dichinel.“ 
Pale pes mandar chudňa oda, ko dičholas sar manuš, a diňa man zor. 
Phenďa: „Ma dara tut, vzacno manušeja! O smirom tuha! Preker tut! Av zoralo!“ Sar ke ma kavke prevakerďa, prekerďom man a phenďom: „Vaker, rajeja, bo diňal man zor.“ 
Phučľa mandar: „Džanes, soske pal tu avľom? Ale akana man mušinav te džal pale te marel le aňjelengre rajeha andral e Perzija, a sar me džava, o aňjelengro raj andral e Grecko avela. 
Ale ešeb tuke dava te džanel, so hin pisimen andre Kňižka le čačipnaskri. Ňiko aver mange lenca na pomožinel, ča o Michael, o raj le Izraeloskre aňjelengro.“ 
