1. Mojžišoskro.
34.
Jekhvar e Dina, le Jakoboskri čhaj, savi leske uľiľa la Lejatar, džalas pes te sprindžarel le džuvľenca, save ode bešenas. 
Sar la dikhľa o Šichem, iľa la našilu, pašľila laha a iľa latar e pačiv. Leskro dad o Chamor sas Chivijcos a sas rašaj andre odi phuv. 
Akor pes o Šichem igen zakamľa andre le Jakoboskri čhaj Dina a kamelas te dochudel lakro jilo. 
O Šichem phenďa peskre dadeske le Chamoroske: „Le mange kala džuvľa romňake!“ 
O Jakob pes došunďa, hoj o Šichem iľa leskra čha la Dina a našilu laha pašľiľa. Ale na vakerelas pal oda, medik leskre čhave na avle pale pal e maľa le stadostar. 
No o Chamor, o dad le Šichemoskro, geľa avri ko Jakob, hoj leha te vakerel. 
Sar o čhave le Jakoboskre avenas pal e maľa a došunde pes, so pes ačhiľa, igen len ada zadukhanďiľa a igen choľisaľile. Se o Šichem kerďa baro džungipen le Izraeloske, bo našilu pašľiľa lengra pheňaha. Kerďa oda, so na sas domuklo. 
Ale o Chamor lenge phenďa: „Miro čhavo o Šichem pes igen zakamľa andre tumari čhaj. Den leske la romňake. 
Sthovas amare fameliji. Tumen amenge dena tumare čhajen a tumen lena peske amare čhajen. 
Bešen amenca a e phuv ela prekal tumende phundraďi. Dživen tumenge slobodnones a ačhen kade te bešel.“ 
Paľis o Šichem phenďa lakre dadeske the lakre phralenge: „Te arakhav e milosť andre tumare jakha! Dava tumen savoro, so kamena. 
Phenen, save dari kamen vaš e čhaj a keci kampel te počinel. Dava tumen ajci, keci kamena. Ča den mange la romňake!“ 
Vašoda, hoj o Šichem lengra pheňaha la Dinaha našilu pašľiľa, kamle lenca le Jakoboskre čhave te thovel avri a odphende le Šichemoske the leskre dadeske le Chamoroske: 
„Ada našťi keras, hoj peskra pheňa te das le muršeske, savo nane obrezimen, bo uľahas oda prekal amende ladž. 
Ale ča avke pes šaj dovakeras, te pes dojekh murš tumendar dela te obrezinel, avke sar sam amen obrezimen. 
Paľis tumenge daha amare čhajen a amen peske laha tumare čhajen. Avke dživaha jekhetane sar jekh narodos, 
ale te amen na šunena a na dena pes te obrezinel, la čha peske laha a džaha het.“ 
Ada sas le Chamoroske the leskre čhaske le Šichemoske pre dzeka. 
O terno, savo sas andro jakha peskra famelijake igen baro, na užarďa a sigo geľa oda te kerel, bo le Jakoboskra čha igen kamelas. 
Avke o Chamor the leskro čhavo gele ke brana peskre foroskri a vakerenas ko murša, so ode bešenas: 
„Kala murša kamen amenca te dživel čačes andro smirom. Mi ačhen akor te bešel andre kadi phuv a mi phiren, kaj ča kamen, bo o than hino dos baro the prekal lende. Amen peske laha lengre čhajen romňijenge a peskre čhajen daha lenge. 
Ale kala murša ča akor ačhena amenca te dživel sar jekh narodos, te pes dojekh amaro murš dela te obrezinel, avke sar hine on obrezimen. 
A paš oda: Či na ena amare lengre stadi, barvaľipen the savore džviri? No ča priačhas lenge pre oda a bešena amenca!“ 
Savore murša, so sas paš odi brana le foroskri, šunde le Chamor the leskre čhas le Šichem a dine pes te obrezinel. 
Pal o trito džives, sar len sas o dukha, o Šimeon the o Levi, o duj čhave le Jakoboskre, la Dinakre phrala, ile o šabľi, počoral gele andro foros a murdarde avri savore muršen. 
Le šabľenca murdarde the le Chamor the leskre čhas le Šichem. Paľis ile la Dina andral o kher le Šichemoskro a gele het. 
Le Jakoboskre čhave avle pale ke ola mule a vaš e ladž peskra pheňakri skidle savoro andral o foros. 
Ile le bakren, le gurumňen, le somaren a savoro, so sas ode the pre maľa. 
Odľigende savoro lengro barvaľipen the le romňen le čhavenca a skidle savoro, so len sas andro khera. 
Paľis o Jakob phenďa le Šimeonoske the le Leviske: „Tumen man aleha anďan andre bibach, bo akana man o Kanaančana the o Perizeja andre kadi phuv našťi avri ačhena. Hin man ča frima manuša. Te pes sthovena jekhetane pre mande, zviťazinena upral ma a zňičinena man the olen, ko hine manca.“ 
Ale on odphende: „Či šaj leske domukľam, hoj te kerel amara pheňaha sar lubňaha?“ 
