Jan.
5.
Paľis geľa o Ježiš andro Jeruzalem pro židoviko inepos. 
Andro Jeruzalem paš e Bakrengri brana sas paňi, savo o Židi vičinen Bethesda. Sas ode pandž hali kerde le slupendar. 
Andre ola thana pašľonas igen but nasvale – kore, bange the kaľiki. A užarenas, medik pes na čhalavela o paňi. 
Bo o Židi pačanas, hoj o aňjelos le Rajeskro avelas pal varesavo časos andro paňi a čhalavelas le paňeha a oda, ko pes akor ešebno chudelas le paňestar, sasťolas avri andral savore nasvaľibena, so les sas. 
A sas ode varesavo manuš, savo sas nasvalo tranda the ochto (38) berš. 
Sar les o Ježiš dikhľa te pašľol a prindžarďa, hoj imar hino but nasvalo, phučľa lestar: „Kames te sasťol avri?“ 
O nasvalo manuš leske odphenďa: „Rajeja, nane ajso manuš, savo man ľigenďahas andro paňi akor, sar pes čhalavel. A medik me dodžav, imar aver džal anglal ma.“ 
Akor leske o Ježiš phenďa: „Ušťi, le tiro hadžos a dža!“ 
Oda manuš takoj sasťiľa avri, iľa peske o hadžos a phirelas. Oda pes ačhiľa pro šabat, 
a vašoda o Židi phende oleske, so sas sasťardo: „Hin šabat, našťi ľidžas o hadžos!“ 
Ale ov lenge odphenďa: „Oda, ko man sasťarďa, mange phenďa: ‚Le tiro hadžos a dža!‘ “ 
Avke lestar phučle: „Ko hin oda manuš, so tuke phenďa: ‚Le tiro hadžos a dža?‘ “ 
Ale oda manuš, so sasťiľa avri, na džanelas, ko oda hin, bo o Ježiš odgeľa dureder pašal ola nipi, so pes ode zgele. 
Paľis les o Ježiš arakhľa andro chramos a phenďa leske: „Dikh, sasťiľal avri, imar buter ma ker o bini, hoj pes tuke te na ačhel vareso goreder!“ 
Oda manuš geľa het a phenďa le Židenge: „O Ježiš man sasťarďa.“ 
A vašoda, hoj oda o Ježiš kerďa pro šabat, chudle pre leste o Židi te džal. 
Ale o Ježiš lenge odphenďa: „Miro Dad furt kerel, vašoda the me kerav.“ 
Vaš oda lav les o Židi mek buter kamenas te murdarel, na ča hoj na doľikerel o šabat, ale mek the le Devles vičinel Dado a kerel pestar jekh le Devleha. 
Avke lenge o Ježiš odphenďa: „Čačes, čačes tumenge phenav, o Čhavo našťi kerel ňič korkoro pestar, ča oda, so dikhel te kerel peskre Dades. Avke sar kerel o Dad, kerel the o Čhavo. 
Bo o Dad rado dikhel le Čhas a sikavel leske savoro, so ov kerel. A sikavela leske mek bareder veci sar kala, hoj pes tumen te čudaľinen. 
Bo sar o Dad uštavel le mulen a obdžiďarel len, avke the o Čhavo, kas kamel, obdžiďarel. 
Bo o Dad na sudzinel ňikas, ale savoro sudos diňa le Čhaske, 
hoj savore te den pačiv le Čhas, avke sar den pačiv le Dades. Ko na del pačiv le Čhas, na del pačiv le Dades, savo les bičhaďa. 
Čačes, čačes phenav tumenge, hoj oles, ko šunel miro lav a pačal oleske, ko man bičhaďa, hin večno dživipen. Na džala pro sudos, ale pregeľa andral o meriben andro dživipen. 
Čačes, čačes phenav tumenge, hoj avela e ora a imar hiňi kade, sar o mule šunena o hangos le Devleskre Čhaskro a ola, ko les šunena, dživena. 
Bo sar hin le Dades o dživipen andre peste, avke diňa the le Čhaske, hoj les te avel o dživipen andre peste. 
Diňa les pravos te sudzinel, bo hino o Čhavo le Manušeskro. 
Ma čudaľinen tumen oleske, bo avel e ora sar savore, ko hine andro hrobi, šunena leskro hangos 
a ola, ko mištes kerenas, ušťena andral o meriben a dživena, ale ola, ko namištes kerenas, ušťena a ena odsudzimen. 
Me našťi kerav ňič korkoro mandar. Sudzinav avke, sar šunav le Dadestar a miro sudos hino čačipnaskro, bo na rodav miri voľa, ale e voľa Oleskri, ko man bičhaďa.“ 
„Te me vakerav korkoro pal mande, miro sveďectvos nane čačipnaskro. 
Aver dženo svedčinel pal ma a džanav, hoj leskro sveďectvos pal ma hin čačipen. 
Tumen bičhaďan le manušen ko Jan a ov diňa čačipnaskro sveďectvos. 
No me na prilav o sveďectvos le manušestar, ale kada phenav vašoda, hoj te aven spasimen. 
Ov sas e momeľi, so labolas the švicinelas, a tumen kamenas sikra te radisaľol andre leskro švetlos. 
No man hin bareder sveďectvos sar le Jan. Bo o skutki, save mange diňa te kerel o Dad, save me kerav, ola skutki svedčinen, hoj man o Dad bičhaďa. 
The o Dad, savo man bičhaďa, korkoro diňa pal ma sveďectvos. Tumen šoha na šunďan leskro hangos aňi na dikhľan leskro muj. 
A leskro lav na ačhel andre tumende, bo na pačan oleske, kas ov bičhaďa. 
Roden andro Pisišagi, bo gondoľinen tumenge, hoj andre lende tumen hin o večno dživipen a ipen ola Pisišagi svedčinen pal ma. 
Ale na kamen te avel paš ma, hoj tumen te avel o večno dživipen. 
O lašariben le nipendar na prilav, 
ale me tumen prindžarav, hoj tumen nane o kamiben le Devleskro andro jile. 
Me avľom andro nav mire Dadeskro a na prilen man, ale te avľahas vareko aver andre peskro nav, oles priiľanas. 
Sar šaj tumen pačan, te jekh avrestar rado prilen o lašariben, ale o lašariben le jekhore Devlestar na roden? 
Ma gondoľinen tumenge, hoj me pre tumende vakerava le Dadeske. O Mojžiš, pre savo pes tumen zmuken, ov pre tumende vakerela. 
Bo te pačanďiľanas le Mojžišoske, pačanďiľanas the mange, bo ov pisinelas pal mande. 
Ale te na pačan oleske, so ov pisinďa, sar šaj pačan oleske, so me vakerav?“ 
