﻿Псалмул.
62.
Да, нумай ын Думнезеу ми се ынкреде суфлетул; де ла Ел ымь вине ажуторул. 
Да, Ел есте Стынка ши Ажуторул меу, Турнул меу де скэпаре; ничдекум ну мэ вой клэтина. 
Пынэ кынд вэ вець нэпусти асупра унуй ом, пынэ кынд вець кэута ку тоций сэ-л доборыць ка пе ун зид гата сэ кадэ, ка пе ун гард гата сэ се сурпе? 
Да, ей пун ла кале сэ-л добоаре дин ынэлцимя луй: ле плаче минчуна; ку гура бинекувынтязэ, дар ку инима блестемэ. 
Да, суфлете, ынкреде-те ын Думнезеу, кэч де ла Ел ымь вине нэдеждя! 
Да, Ел есте Стынка ши Ажуторул меу, Турнул меу де скэпаре: ничдекум ну мэ вой клэтина. 
Пе Думнезеу се ынтемеязэ ажуторул ши слава мя; ын Думнезеу есте стынка путерий меле, локул меу де адэпост. 
Попоаре, ын орьче време, ынкредеци-вэ ын Ел, вэрсаци-вэ инимиле ынаинтя Луй! Думнезеу есте адэпостул ностру. 
Да, о нимика сунт фиий омулуй! Минчунэ сунт фиий оаменилор! Пушь ын кумпэнэ тоць лаолалтэ, ар фи май ушорь декыт о суфларе. 
Ну вэ ынкредець ын асуприре ши ну вэ пунець нэдеждя задарникэ ын рэпире; кынд креск богэцииле, ну вэ липиць инима де еле! 
О датэ а ворбит Думнезеу, де доуэ орь ам аузит кэ „путеря есте а луй Думнезеу.” 
А Та, Доамне, есте ши бунэтатя, кэч Ту рэсплэтешть фиекэруя дупэ фаптеле луй. 
