- ​หน​ังสือปฐมกาล
- <
- 29
- >

29
ยาโคบอยู่กับลาบัน ราเชลกับยาโคบ
1 ยาโคบเดินทางมาถึงแผ่นดินของประชาชนชาวตะวันออก 2 เขาก็มองไป และเห็นบ่อน้ำบ่อหนึ่งในทุ่งนา ​ดู​​เถิด​ ​มี​ฝูงแกะสามฝูงนอนอยู่ข้างบ่อนั้น เพราะคนเลี้ยงแกะเคยตักน้ำจากบ่อนั้นให้ฝูงแกะกิน และหินใหญ่​ก็​ปิดปากบ่อนั้น 3 และฝูงแกะมาพร้อมกั​นที​่​นั่น​ ​แล​้วคนเลี้ยงแกะก็​กล​ิ้งหินออกจากปากบ่อตักน้ำให้ฝูงแกะกิน ​แล​้วเอาหินปิดปากบ่อนั้นเสียดังเดิม 4 ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​พี่​น้องเอ๋ย ท่านมาจากไหน” เขาตอบว่า “เรามาจากเมืองฮาราน” 5 ยาโคบจึงถามเขาทั้งหลายว่า “ท่านรู้จักลาบันบุตรชายนาโฮร์​หรือไม่​” เขาตอบว่า “​รู้จัก​” 6 ยาโคบถามเขาทั้งหลายว่า “​ลาบ​ันสบายดี​หรือ​” เขาตอบว่า “​สบายดี​ ​ดู​​เถิด​ ​บุ​ตรสาวของเขาชื่อราเชลกำลังมาพร้อมกับฝูงแกะ” 7 ยาโคบจึงว่า “​ดู​​เถิด​ ​เวลานี้​ยังวันอยู่​มาก​ ยังไม่ถึงเวลาที่จะให้ฝูงแพะแกะมารวมกัน จงเอาน้ำให้แกะเหล่านี้กินแล้วให้ไปกินหญ้าอีก” 8 ​แต่​เขาทั้งหลายตอบว่า “เราทำไม่​ได้​ จนกว่าแกะทุกๆฝูงจะมาพร้อมกัน และเขากลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำก่อน ​แล​้วเราจึงจะเอาน้ำให้ฝูงแกะกิน” 9 เมื่อยาโคบกำลังพู​ดก​ับเขาทั้งหลายอยู่ ราเชลก็มาถึงพร้อมกับฝูงแกะของบิดา เพราะนางเป็นผู้เลี้ยงมัน 10 และต่อมาครั้นยาโคบแลเห็นราเชลบุตรสาวของลาบันพี่ชายมารดาของตน และฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตน ยาโคบก็​เข​้าไปกลิ้งหินออกจากปากบ่อน้ำ เอาน้ำให้ฝูงแกะของลาบันพี่ชายมารดาของตนกิน 11 ยาโคบจุบราเชลแล้วร้องไห้ด้วยเสียงดัง 12 ยาโคบบอกราเชลว่าเขาเป็นหลานบิดาของนาง และเป็นบุตรชายของนางเรเบคาห์ นางก็วิ่งไปบอกบิดาของนาง 13 ต่อมาครั้นลาบันได้ยินข่าวถึงยาโคบบุตรชายน้องสาวของตน เขาก็วิ่งไปพบและกอดจุบยาโคบและพามาบ้านของเขา ยาโคบก็เล่าเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดให้​ลาบ​ันฟัง 14 ​ลาบ​ันจึงพู​ดก​ับเขาว่า “​เจ้​าเป็นกระดูกและเนื้อของเราแท้​ๆ​” ยาโคบก็พักอยู่กับเขาเดือนหนึ่ง
ยาโคบทำงานเจ็ดปีเพื่อจะได้นางสาวราเชลที่เขารัก
15 ​แล​้วลาบันพู​ดก​ับยาโคบว่า “เพราะเจ้าเป็นหลานของเรา จึงไม่ควรที่​เจ้​าจะทำงานให้เราเปล่าๆ ​เจ้​าจะเรียกค่าจ้างเท่าไร จงบอกมาเถิด” 16 ​ลาบ​ั​นม​ี​บุ​ตรสาวสองคน ​พี่​สาวชื่อเลอาห์ น้องสาวชื่อราเชล 17 นางสาวเลอาห์นั้นตายิบหยี ​แต่​นางสาวราเชลนั้นสละสลวยและงามน่าดู 18 ยาโคบก็รักนางสาวราเชล และพูดว่า “ข้าพเจ้าจะรับใช้การงานให้ท่านเจ็ดปี เพื่อได้ราเชลบุตรสาวคนเล็กของท่าน” 19 ​ลาบ​ันจึงว่า “​ให้​เรายกบุตรสาวให้​เจ้​านั้นดีกว่าจะยกให้​คนอื่น​ จงอยู่กับเราเถิด” 20 ยาโคบก็​รับใช้​​อยู่​​เจ​็ดปีเพื่อได้นางสาวราเชล ​เห​็นเป็นเหมือนน้อยวันเพราะความรักที่เขามีต่อนาง 21 ยาโคบบอกลาบั​นว​่า “เวลาที่กำหนดไว้​ก็​ครบแล้ว ​ขอให้​ภรรยาข้าพเจ้าเถิด เพื่อข้าพเจ้าจะได้​เข​้าไปหาเธอ” 22 ​ลาบ​ันจึงเชิญบรรดาชาวบ้านมาพร้อมกัน ​แล​้วจัดการเลี้ยง
​ลาบ​ันหลอกลวงยาโคบ ยาโคบแต่งงานกับเลอาห์
23 และต่อมาครั้นเวลาค่ำ ​ลาบ​ั​นก​็พาเลอาห์​บุ​ตรสาวของตนมามอบให้​แก่​ยาโคบ และยาโคบก็​เข​้าไปหานาง 24 ​ลาบ​ันยกศิลปาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางเลอาห์ 25 และต่อมาพอรุ่งขึ้น ​ดู​​เถิด​ เป็นนางเลอาห์ ยาโคบจึงกล่าวแก่​ลาบ​ั​นว​่า “​ลุ​งทำอะไรกับข้าพเจ้าเล่า ข้าพเจ้ารับใช้​ลุ​งเพื่อได้ราเชลมิ​ใช่​​หรือ​ ทำไมลุงจึงล่อลวงข้าพเจ้าเล่า” 26 ​ลาบ​ันจึงตอบว่า “ในแผ่นดินเราไม่​มี​ธรรมเนียมที่จะยกน้องสาวให้ก่อนพี่​หัวปี​ 27 ​ขอให้​ครบเจ็ดวันของหญิงนี้​ก่อน​ ​แล​้วเราจะยกคนนั้นให้​ด้วย​ เพื่อตอบแทนที่​เจ้​าจะได้​รับใช้​​ลุ​​งอ​ีกเจ็ดปี”
ยาโคบทำงานอีกเจ็ดปีเพื่อได้นางสาวราเชล
28 ยาโคบก็​ยอม​ และรอจนครบเจ็ดวันของนางแล้วลาบั​นก​็ยกราเชลบุตรสาวให้เป็นภรรยาด้วย 29 ​ลาบ​ันยกบิลฮาห์​สาวใช้​ของตนให้เป็นสาวใช้ของนางราเชล 30 ฝ่ายยาโคบก็​เข​้าไปหาราเชลด้วย และเขารักราเชลมากกว่าเลอาห์ เขาจึงรับใช้​ลาบ​ันต่อไปอีกเจ็ดปี 31 เมื่อพระเยโฮวาห์ทรงเห็​นว​่ายาโคบชังเลอาห์ ​พระองค์​จึงทรงเปิดครรภ์ของนาง ​แต่​ราเชลนั้นเป็นหมัน 32 นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชาย และตั้งชื่อว่ารู​เบน​ ด้วยนางว่า “เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรความทุกข์ใจของข้าพเจ้าแน่​ๆ​ ​บัดนี้​​สามี​จึงจะรักข้าพเจ้า” 33 นางเลอาห์​ตั้งครรภ์​คลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่งและว่า “​เหตุ​พระเยโฮวาห์ทรงได้ยิ​นว​่าข้าพเจ้าเป็​นที​่​ชัง​ ​พระองค์​จึงทรงประทานบุตรชายคนนี้​ให้​​แก่​ข้าพเจ้าด้วย” นางตั้งชื่อเขาว่า ​สิ​เมโอน 34 นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง และกล่าวว่า “​ครั้งนี้​​สามี​จะสนิทสนมกับข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าได้คลอดบุตรเป็นชายสามคนให้เขาแล้ว” ​เหตุนี้​จึงตั้งชื่อเขาว่า ​เลว​ี 35 นางตั้งครรภ์และคลอดบุตรเป็นชายอีกคนหนึ่ง นางกล่าวว่า “​ครั้งนี้​ข้าพเจ้าจะสรรเสริญพระเยโฮวาห์” ​เหตุนี้​นางจึงตั้งชื่อเขาว่า ​ยู​ดาห์ ต่อไปนางก็หยุ​ดม​ี​บุตร​

- ​หน​ังสือปฐมกาล
- <
- 29
- >

© 2003 Philip Pope