Ayup.
9.
Ayup jawaben mundaq dédi: — 
Way, séningla toghra, dunyani heqiqeten sen dégendek dep bilimen! Biraq insan balisi qandaq qilip Tengri aldida heqqaniy bolalisun? 
Hetta eger birsi uning bilen dewalishishqa pétinalisa, Shu kishi mesililerning mingdin birigimu jawab bérelmeydu. 
Uning qelbide chongqur danaliq bardur, U zor küch-qudretke igidur; Kimmu Uninggha qarshi chiqip, yürikini tom qilip, Kéyin tinch-aman qalghan? 
U taghlarni ghezipide ghulatqanda, Ulargha héch bildürmeyla ularni yulup tashlaydu. 
U yer-zéminni tewritip öz ornidin qozghitidu, Shuning bilen uning tüwrükliri titrep kétidu. 
U quyashqa kötürülme dep söz qilsila, u qopmaydu; U xalisa yultuzlarningmu nurini péchetlep qoyalaydu. 
Asmanlarni keng yayghuchi peqet udur, U déngiz dolqunliri üstige dessep yüridu. 
U yette qaraqchi yultuz, Orion yultuz türkümi we qelb yultuz topini, Jenubiy yultuz türkümlirinimu yaratqan. 
U hésablighusiz ulugh ishlarni, Sanap tügitelmeydighan karamet ishlarni qilidu. 
Qara, U yénimdin ötidu, biraq men Uni körmeymen; U ötüp kétidu, biraq Uni bayqiyalmaymen. 
Mana, U élip kétidu, kim Uni Öz yolidin yanduralisun? Kim Uningdin: «Néme qiliwatisen» dep sorashqa pétinalisun? 
Tengri ghezipini qayturuwalmaydu; Rahabning yardemchiliri Uning ayighigha bash égidu. 
Shundaq turuqluq, men qandaqmu uninggha jawab béreleyttim. Men munazire qilghudek qandaq sözlerni talliyalayttim? 
Mubada men heqqaniy bolsammu, Men yenila Uninggha jawab bérelmeyttim; Men peqet sotchimgha iltijala qilalayttim. 
Men Uninggha iltija qilghan we U manga jawab bergen bolsimu, Men téxi Uning sadayimni anglighanliqigha ishench qilalmighan bolattim; 
U boran-chapqunlar bilen méni ézidu, U yarilirimni sewebsiz awutmaqta. 
U manga hetta nepes élishqimu ruxset bermeydu, Eksiche U manga derd-elemni yükliwetti. 
Küch-qudret toghrisida gep qilsaq, mana, Uningdin küchlük yene bashqa kim bar? Adaletke kelsek, kim Uni sotqa chaqiralisun?! 
Men özümni aqlimaqchi bolsam, öz aghzim özümni gunahqa paturar, Qosursiz bolghan bolsam, U yenila méni egri dep békiter. 
Biraq men eslide éyibsiz idim. Meyli, özümning qandaq bolidighanliqim bilen perwayim pelek! Öz jénimdin toydum! 
Hemme ish oxshash iken; shunga men deymenki, U duruslarnimu, yamanlarnimu oxshashla yoqitidu.   
Tuyuqsiz béshigha qaza kélip ölse, U bigunahlargha qilin’ghan bu sinaqqa qarap külidu. 
Yer yüzi yamanlarning qoligha tapshuruldi; Biraq U sotchilarning közlirini bu adaletsizlikni körelmeydighan qilip qoyidu; Mushundaq qilghuchi U bolmay, yene kim bolsun? 
Méning künlirim yeltapanning yügürüshidinmu téz ötidu; Ular mendin qéchip kétidu, Ularning héchqandaq yaxshiliqi yoqtur. 
Ular qomush kémilerdek chapsan ötüp kétidu; Alghur bürküt owni tutqili shungghughandek téz mangidu. 
Eger: «Nale-peryadtin toxtap, Chirayimni tutuldurmay xush chiray bolay» désemmu, 
Men yenila azablirimning hemmisidin qorqup yürimen; Chünki Séni méni bigunah hésablimaydu dep bilimen. 
Men haman eyiblik adem bolsam, Men bihude japa tartip néme qilay? 
Hetta qar süyi bilen yuyunup, Qolumni shunche pakizlighan bolsammu, 
Sen yenila méni ewrezge chömüldürisenki, Öz kiyimimmu mendin nepretlinidighan bolidu! 
Chünki U men Uninggha jawab béreligüdek, manga oxshash adem emes. Méning Uning bilen sotta dewalashquchilikim yoqtur.   
Otturimizda her ikkimizni öz qoli bilen teng tutidighan kélishtürgüchi bolsidi! 
U Özining tayiqini mendin yiraq qilsun, Uning wehimisi méni qorqatmisun; 
Shundila men Uningdin qorqmay sözliyeleyttim; Biraq ehwalim undaq emestur! 
