Zebur.
88.
Korahning oghulliri üchün yézilghan küy-naxsha: — Neghmichilerning béshigha tapshurulup, «Maxalat-léanot» ahangida oqulsun dep, Ezraliq Héman yazghan «Masqil»: — I Perwerdigar, nijatliqim bolghan Xuda, Kéche-kündüz Sanga nale qilip keldim. 
Duayim Séning aldinggha kirip ijabet bolsun; Nidayimgha qulaq salghaysen; 
Chünki derdlerdin jénim toyghan, Hayatim tehtisaragha yéqinlashqan, 
Hanggha chüshüwatqanlar qatarida hésablinimen; Küch-madari qurughan ademdek bolup qaldim. 
Ölükler arisigha tashlan’ghanmen, Qirilip qebride yatqanlardek; Sen ularni yene eslimeysen, Ular qolungdin üzüp élinip yiraq qilin’ghan. 
Sen méni hangning eng tégige, Zulmetlik jaylargha, déngizning chongqur yerlirige chömdürdüng. 
Qehring üstümge éghir yüktek basti, Barliq dolqunliring bilen méni qiyniding. 
Mendin dost-buraderlirimni yiraqlashturdung; Ularni mendin yirgendürdüng; Men qamalghanmen, héch chiqalmaymen. 
Közlirim azab-oqubettin xireleshti; Her küni Sanga nida qilimen, i Perwerdigar, Qollirimni Sanga kötürüp keldim. 
Ölüklerge möjize körsitersenmu? Merhumlar ornidin turup Sanga teshekkür éytarmu? 
Özgermes muhebbiting qebride bayan qilinarmu? Halaket diyarida sadiqliq-heqiqiting maxtilarmu? 
Karametliring zülmette tonularmu? Heqqaniyliqing «untulush zémini»de bilinermu? 
Biraq men bolsam, Perwerdigar, Sanga peryad kötürimen, Tang seherde duayim aldinggha kiridu. 
I Perwerdigar, némige jénimni tashliwetting? Némige jamalingni mendin yoshurdung? 
Yashliqimdin tartip men ézilgen, bimardurmen; Wehshetliringni körüwérip héch halim qalmidi. 
Qehring üstümdin ötti; Wehimiliring méni nabut qildi. 
Ular kün boyi tashqin suliridek méni orawaldi, Tamamen méni chömdürdi. 
Jan dostlirimni, aghinilirimni méningdin yiraqlashturdung, Méning eziz dostum bolsa qarangghuluqtur! 
