Korintliqlargha «2».
10.
Emma özüm, siler bilen bille bolghanda muamilisi yumshaq, lékin silerdin ayrilghanda silerge qarita qattiq qolluq dep qaralghan menki Pawlus Mesihning yuwash-möminliki we mulayimliqi bilen silerdin ötünümen, 
— shuni telep qilimenki, yéninglargha barghinimda, bizni «etler boyiche mangghanlar!» dep guman bilen qaraydighan bezilerge qarita oylighinimdek qattiq qolluq qilishqa méni mejbur qilmanglar; 
gerche biz insaniy etlerde yürsekmu, biz etler boyiche jeng qilmaymiz. 
Chünki jeng qorallirimiz etke tewe qorallar emes, belki Xuda teripidin qorghan-istihkamlarni gumran qilish küchige ige qilin’ghan qorallardur;   
biz ular bilen bes-munazirilerni we Xudani tonushqa qarshilishishqa turghan herqandaq hakawur tosalghuni gumran qilimiz, shundaqla herbir oy-xiyallarni Mesihke béqindurup itaet qilishqa keltürimiz; 
siler toluq itaet qilghandin kéyin, aranglarda qandaq itaetsizlik qalghan bolsa bularni jazalashqa teyyarmiz. 
Siler peqet köz aldinglardiki ishlarghila qaraydikensiler. Eger birsi özini Mesihke tewemen dep qarisa, u yene shuning üstige oylansunki, u Mesihke tewe bolghinigha oxshash, bizmu Uninggha tewedurmiz. 
Chünki, Reb teripidin silerni nabut qilish üchün emes, belki étiqadinglarni qurush üchün bizge amanet qilin’ghan hoquqimiz toghruluq téximu köp ziyadirek maxtansammu, buningda héch yerge qarap qalmaymen; 
emdi men peqet xetlerdila silerni qorqatmaqchi emesmen; 
chünki beziler: «Uning xetliri derweqe wezinlik hem küchlük; lékin u yétip kelgende salapetsiz, gépining tutami yoq bolidu» déyishidu. 
Emdi bundaq xiyal qilghuchilar shuni bilip qoysunki, biz yiraqta bolghinimizda xetlerdiki sözimiz qandaq bolghan bolsa biz yétip barghinimizda emeliyitimizmu shundaq bolidu. 
Chünki biz özimizni özini qaltis chaghlaydighanlar bilen bir qatargha qoyushqa yaki ular bilen sélishturushqa pétinmaymiz; shundaq kishiler özlirini özlirining ölchimi bilen ölchep, özlirini özliri bilen sélishturidighan bolup, heqiqeten eqilsizlardindur. 
Biz emdi özimizge békitilgen ölchemdin halqip maxtinip yürginimiz yoq. Biz belki hemmini ölchigüchi Xuda bizge békitken xizmet dairisidiki ölchem, yeni silerning xizmitinglarghimu yétidighan ölchem bilen pexirlinimiz.    
Chünki ölchimi silerning xizmitinglargha yetmeydighan kishilerdek, xizmitinglarda bolghinimizda dairimizdin halqip ketmeymiz, chünki biz Mesihning xush xewirini yetküzüshte birinchi bolup yéninglarghimu kelduq. 
Biz xizmet dairimizdin halqip, bashqilarning singdürgen japa-ejirliri bilen maxtan’ghinimiz yoq; lékin biz silerning iman-étiqadinglar öskenséri aranglardiki xizmitimiz bizge békitilgen dairimiz ichide téximu ziyade kéngeytilsun dep ümid qilimiz; 
shundaq bolghanda, biz silerdin téximu yiraq yerlerge xush xewerni yetküzüp jakarlaydighan bolimiz; teyyargha heyyar bolup, bashqilarning dairisidiki xizmet ejri bilen maxtinish bizge yat. 
Emma «Pexirlinip maxtighuchi bolsa Rebdin pexirlinip maxtishi kérek!».    
Chünki özini teripligüchi emes, belki Reb teripligen kishi heqiqeten layaqetliktur. 
