Zebur.
3.
Dawut öz oghli Abshalomdin qéchip yürgen künlerde yazghan küy: — I Perwerdigar, méni qistawatqanlar neqeder köpiyip ketken, Men bilen qarshilishiwatqanlar némidégen köp!   
Nurghunlar men toghruluq: — «Xudadin uninggha héch nijat yoqtur!» déyishiwatidu. Sélah! 
Biraq Sen, i Perwerdigar, etrapimdiki qalqandursen; Shan-sheripim hem béshimni yöligüchidursen! 
Awazim bilen men Perwerdigargha nida qilimen, U muqeddes téghidin ijabet béridu. Sélah. 
Men bolsam yattim, uxlidim; Oyghandim, chünki Perwerdigar manga yar-yölek bolidu. 
Méni qorshap sep tüzgen tümenligen ademler bolsimu, Men ulardin qorqmaymen! 
I Perwerdigar, ornungdin tur! Méni qutquz, i Xudayim! Méning barliq düshmenlirimning testikige salghaysen; Rezillerning chishlirini chéqiwetkeysen! 
Nijatliq bolsa Perwerdigardindur; Berikiting Öz xelqingde bolsun! Sélah! 
