Pend-nesihetler.
3.
I oghlum, telimimni untuma, Dégenlirimni hemishe könglüngde ching tut. 
Chünki u sanga beriketlik künler, uzun ömür we xatirjemlik qoshup béridu.   
Méhriban we heq-semimiy bolushtin waz kechme, Bularni boynunggha ésiwal, Qelbingge pütiwal.   
Shundaq qilghanda Xuda we bendilerning neziride iltipatqa layiq bolisen, danishmen hésablinisen. 
Öz eqlingge tayanmay, Perwerdigargha chin qelbing bilen tayan’ghin; 
Qandaqla ish qilsang, Perwerdigarni tonushqa intil; U sanga toghra yollarni körsitidu.   
Özüngni eqilliq sanima; Perwerdigardin eyminip, yamanliqtin yiraq bol. 
Shundaq qilghiningda, bu ishlar derdingge derman, Ustixanliringgha yilik bolidu. 
Perwerdigarning hörmitini qilip mal-dunyayingdin hediyelerni sun’ghin, Étizingdin tunji chiqqan mehsulatliringdin Uninggha atighin; 
Shundaq qilghiningda, ambarliring ashliqqa tolup tashidu, Sharab kölchekliringde yéngi sharab éship-téship turidu. 
I oghlum, Perwerdigarning terbiyisige biperwaliq qilma, Uning tenbihidin bezme. 
Chünki, ata eziz körgen oghligha tenbih-terbiye bergendek, Perwerdigar kimni söygen bolsa uninggha tenbih-terbiye béridu. 
Danaliqqa muyesser bolghan kishi, Yoruqluqqa ige bolghan kishi némidégen bextlik-he! 
Chünki danaliqning paydisi kümüshning paydisidin köptur, Qimmiti sap altunningkidinmu ziyadidur. 
U leel-yaqutlardin qimmetliktur, Intizar bolghan herqandaq nersengdin héchbirimu uninggha teng kelmestur. 
Danaliqning ong qolida uzun ömür, Sol qolida bayliq we shöhret bardur. 
Uning yolliri sanga xush puraq tuyulur, Uning barliq teriqiliri séni aram tapquzur. 
U özini tapqan ademge «hayatliq derixi»dur, Uni ching tutqan kishi némidégen bextlik! 
Perwerdigar danaliq bilen yer-zéminni berpa qildi, Hékmet bilen asmanni ornatti. 
Uning bilimi bilen yerning chongqur qatlamliri yérildi, Hemde bulutlardin shebnem chüshti.   
I oghlum! Danaliq bilen bilimni közüngdin chiqarma, Pishqan hékmet we pem-parasetni ching tut. 
Shuning bilen ular jéninggha jan qoshidu, Boynunggha ésilghan ésil marjandek sanga güzellik qoshidu. 
Shu chaghda yolungda aman-ésen mangalaysen, Yolda putlashmaysen. 
Yatqanda héch némidin qorqmaysen, Yétishing bilenla tatliq uxlaysen. 
Béshinggha dehshetlik wehime chüshkende qorqmighin, Rezillerning weyranchiliqidin ghem qilmighin!   
Chünki Perwerdigar séning tayanchingdur, U putungni qapqanlardin néri qilidu. 
Peqet qolungdin kelsila, hajetmenlerdin yaxshiliqni ayimighin. 
Qolum-qoshniliring séningdin ötne sorap kirse, «Qaytip kétip, ete kelgin, ete bérey» — démigin. 
Qoshnanggha ziyankeshlik niyitide bolma, Chünki u sanga ishinip yéningda xatirjem yashaydu. 
Birsi sanga ziyan yetküzmigen bolsa, Uning bilen sewebsiz majiralashma. 
Zulumxor kishige heset qilma, Uning yol-tedbirliridin héchnémini tallima. 
Chünki qingghir yollarni mangidighanlar Perwerdigarning neziride yirginchliktur, Lékin Uning sirdash dostluqi durus yashawatqan ademge teelluqtur. 
Perwerdigarning leniti rezillik qilghuchining öyididur, Lékin U heqqaniy ademning öyige bext ata qilur. 
Berheq, mesxire qilghuchilarni U mesxire qilidu, Lékin kichik péil kishilerge shepqet körsitidu. 
Danalar shöhretke warisliq qilidu, Lékin hamaqetler reswa qilinidu. 
