Pend-nesihetler.
24.
Yamanlargha reshk qilma, Ular bilen bardi-keldi qilishni arzu qilma; 
Chünki ularning köngli zorawanliqnila oylar; Ularning aghzi azar yetküzüshni sözler. 
Aile bolsa danaliq asasida berpa qilinar; Chüshinish bilen mustehkemliner. 
Bilim bilen öyning xaniliri herxil qimmetlik, ésil göherlerge toldurular. 
Dana adem zor küchke igidur; Bilimi bar adem qudritini ashurar. 
Puxta nesihetler bilen jeng qilghin; Ghelibe bolsa Birdinbir Ulugh Meslihetchi bilen bolar.   
Danaliq eqilsiz ademge nisbeten tolimu égiz, chüshiniksizdur; Chonglar sheher derwazisi aldigha yighilghanda u zuwan achalmas. 
Eskilikni niyetligen adem «suyiqestchi» atilar. 
Exmeqliqtin bolghan niyet gunahdur; Hakawur kishi ademlerge yirginchliktur. 
Béshinggha éghir kün chüshkende jasaretsiz bolsang, Küchsiz hésablinisen. 
Sewebsiz ölümge tartilghanlarni qutquzghin; Boghuzlinish xewpide turghanlardin yardem qolungni tartma; 
Eger sen: «Bu ishtin xewirimiz yoqtur» déseng, Her ademning könglini tarazigha Salghuchi buni körmesmu? Jéningni hayat Saqlighuchi uni bilmesmu? U herbir insan balsining öz qilghanliri boyiche ularning özige yandurmasmu? 
I oghlum, hesel tapsang istimal qil, u yaxshidur. Here könikidin alghan hesel bolsa tatliq tétiydu; 
Danaliq bilen tonushsang, umu könglüngge shuningdek bolar; Uni tapqiningda jezmen yaxshi köridighan kününg bolidu, Arzu-ümiding bikargha ketmes. 
I rezil adem, heqqaniyning öyige yoshurun hujum qilishni kütme, Uning turalghusini bulighuchi bolma! 
Chünki heqqaniy yette qétim yiqilip chüsher, Biraq axiri yene ornidin turar. Lékin rezil kishi külpet ichige putliship chüsher. 
Reqibing yiqilip ketse xush bolup ketme, Düshmining putliship chüshse shadlanma; 
Perwerdigar buni körgende, Bu qiliqingni yaxshi körmey, Belkim ghezipini reqibingge chüshürmesliki mumkin. 
Yamanlar rawaj tapsa, biaram bolup ketme; Rezillerge reshk qilma. 
Chünki yamanlarning kélechiki yoqtur, Uning chirighimu öchürüler. 
I oghlum, Perwerdigardin qorqqin, padishahnimu hörmet qil. Qutratquchilar bilen arilashma. 
Bundaq kishilerge kélidighan balayi’apet ushtumtut bolar, Perwerdigar bilen padishahning ularni qandaq yoqitidighanliqini bilemsen? 
Bularmu aqilanilerning sözliridur: — Sot qilghanda bir terepke yan bésish qet’iy bolmas.    
Jinayetchige: «Eyibsiz sen» dep höküm chiqarghan kishige, Xelqler lenet éytar; El-yurtlar uningdin nepretliner. 
Biraq ular jinayetchining gunahini échip tashlighan kishidin xursen bolar, Ular uninggha bext-saadet tilisher. 
Durus jawab bergüchi, Goyaki kishining lewlirige söygüchidur. 
Awwal sirtta ishliringning yolini hazirlap, Étiz-ériqliringni teyyarla, Andin öyüngni salghin. 
Yéqininggha qarshi asassiz guwahliq qilma; Aghzingdin héch yalghanchiliq chiqarma. 
«U manga qandaq qilghan bolsa, menmu uninggha shundaq qilimen, Uning manga qilghinini özige yandurimen», dégüchi bolma. 
Men hurunning étizliqidin öttim, Eqilsizning üzümzarliqi yénidin mangdim, 
Mana, her yéridin tikenler ösüp chiqqan, Xoxilar yer yüzini bésip ketken, Qoruq témi örülüp ketken! 
Ularni körgech, obdan oylandim; Körginimdin sawaq aldim: — 
Sen: «Yene birdem közümni yumuwalay, Yene birdem uxliwalay, Yene birdem put-qolumni almap yétiwalay» — déseng, 
Namratliq bulangchidek séni bésip kéler, Hajetmenlik qalqanliq eskerdek sanga hujum qilar. 
