Zebur.
107.
Ah, Perwerdigargha teshekkür éytinglar! Chünki U méhribandur, ebediydur Uning méhir-muhebbiti! 
Perwerdigar yaw qolidin qutquzghanlar, U hemjemet bolup qutquzghan xelqi buni dawamliq bayan qilsun — 
Yeni U sherq bilen gherbtin, shimal bilen jenubtin, Herqaysi yurtlardin yighiwélin’ghanlar buni éytsun! 
Ular chöl-bayawanni kézip pinhan yolda adashti, Adem makanlashqan héchbir sheherni tapalmastin. 
Ach hemde ussuz bolup, Jéni chiqay dep qaldi. 
Andin Perwerdigargha peryad qildi, U ularni musheqqetliridin azad qildi. 
Makanlashqudek sheherge yetküche, U ularni tüz yolda bashlidi. 
Ular Perwerdigargha teshekkür éytsun! Uning özgermes muhebbiti üchün, Insan balilirigha körsetken möjiziliri üchün! 
Chünki U changqighan köngülni qandurdi, Ach qalghan janni ésil németler bilen toldurdi. 
Zülmette, ölüm kölenggiside yashighanlar, Tömür kishen sélinip, azab chekkenlerni bolsa, 
(Chünki ular Tengrining emirlirige qarshiliq qildi, Hemmidin Aliy Bolghuchining nesihetini kemsitti) 
— U ularni japa-musheqqet tartquzup kemter qildi, Ular putliship yiqildi, ulargha yardemge birsimu yoq idi. 
Andin Perwerdigargha yélinip peryad qildi, U ularni musheqqetliridin azad qildi. 
Ularni zulmet hem ölüm sayisidin chiqirip, Ularning zenjir-asaretlirini sundurup tashlidi. 
Ular Perwerdigargha teshekkür éytsun! Uning özgermes muhebbiti üchün, Insan balilirigha körsetken möjiziliri üchün! 
Mana U mis derwazilarni pare-pare qilip, Tömür taqaqlarni késip tashlidi. 
Hamaqetler öz itaetsizlik yolliridin, Qebihlikliridin azablargha uchraydu; 
Könglide herxil ozuq-tülüktin bizar bolup, Ölüm derwazilirigha yéqinlishidu. 
Andin Perwerdigargha yélinip peryad qilidu, U ularni musheqqetliridin azad qilidu. 
U söz-kalamini ewetip, ularni saqaytidu, Ularni zawalliqliridin qutquzidu. 
Ular Perwerdigargha teshekkür éytsun! Uning özgermes muhebbiti üchün, Adem balilirigha körsetken möjiziliri üchün! 
Qurbanliq süpitide teshekkürler éytsun, Uning qilghanlirini tentenilik naxshilar bilen bayan qilsun!   
Kémilerde déngizgha chüshüp qatnighuchilar, Ulugh sularda tirikchilik qilghuchilar, 
Bular Perwerdigarning ishlirigha guwahchidur, Chongqur okyanda körsetken karametlerni körgüchidur. 
Chünki U bir söz bilenla shiddetlik shamalni chiqirip, Dolqunlirini örkeshlitidu; 
Kémichiler asman-pelek örleydu, Sularning tehtilirige chüshidu, Dehshettin ularning jéni érip kétidu. 
Ular mest ademdek eleng-seleng irghanglaydu, Herqandaq eqil-charisi tügeydu; 
Andin Perwerdigargha yélinip peryad qilidu, U ularni musheqqetliridin azad qilidu. 
U boranni tinchitidu, Su dolqunlirimu jim bolidu. 
Shuning bilen ular tinchliqidin shadlinidu; U ularni teshna bolghan aramgahigha yéteklep baridu. 
Ular Perwerdigargha teshekkür éytsun! Uning özgermes muhebbiti üchün, Insan balilirigha körsetken möjiziliri üchün! 
Ular xelqning jamaitidimu Uni ulughlisun, Aqsaqallar mejliside Uni medhiyilisun. 
U deryalarni chölge, Bulaqlarni qaqasliqqa aylanduridu. 
Ahalisining yamanliqi tüpeylidin, Hosulluq yerni shorluq qilidu. 
U yene chöl-bayawanni kölge, Changqaq yerni bulaqlargha aylanduridu; 
Achlarni shu yerge jaylashturup, Ular olturaqlashqan bir sheherni berpa qilidu; 
Ular étizlarni heydep-térip, üzümzarlarni berpa qilidu; Bular hosul-mehsulatni mol béridu. 
U ulargha beriket béridu, Shuning bilen ularning sani xélila éship baridu, U ularning mal-waranlirini héch azaytmaydu. 
Ular yene jebir-zulum, bala-qaza hem derd-elemge yoluqup, Sani aziyip, pükülidu. 
U ésilzadiler üstige kemsitishlirini tökidu, Yolsiz desht-sehrada ularni sergerdan qilidu; 
Lékin miskin ademni jebir-zulumdin yuqiri kötürüp saqlaydu, Uning aile-tawabatini qoy padisidek köp qilidu. 
Buni köngli duruslar körüp shadlinidu; Pasiqlarning aghzi étilidu. 
Kimki dana bolsa, bularni bayqisun, Perwerdigarning méhir-shepqetlirini chüshensun! 
